Επίσκεψη στη Μεγάλη Ελλάδα - 2

Φθάσαμε στο Μπάρι χωρίς να το καταλάβουμε! Η καλοπέραση είναι αναμφισβήτητα ο επιταχυντής του χρόνου. Όταν η παρέα είναι καλή έχεις την ψευδαίσθηση ότι η διάρκεια ενός ταξιδιού είναι πολύ μικρότερη. Και στη δική μας όμορφη παρέα το κέφι ήταν αδιάκοπα στο φόρτε του.

Αποβιβαστήκαμε γρήγορα και μετά από εξπρές διατυπώσεις στο τελωνείο, ξεκινήσαμε με το πούλμαν για το ταξίδι προς τη Μεσσήνη.

Επίσκεψη στη Μεγάλη Ελλάδα - 1

Από παιδί ήθελα να επισκεφθώ τη Νότια Ιταλία και τη Σικελία, μια περιοχή που είναι γεμάτη αρχαίες ελληνικές αποικίες αλλά και χωριά που οι κάτοικοί τους έχουν επίγνωση της ελληνικής καταγωγής τους, αλλά δεν τα είχα καταφέρει. Έτσι, όταν ο Πολιτιστικός, Ιστορικός και Λαογραφικός Σύλλογος Κεφαλλονιάς και Ιθάκης, «Το Ριφόρτσο», ανακοίνωσε τη διοργάνωση μιας οκταήμερης εκδρομής στη Μεγάλη Ελλάδα ή Magna Graecia όπως τη λένε στα ιταλικά, άρπαξα την ευκαιρία.

Οι λουφατζήδες της Ελλάδας!

Δύσκολοι καιροί για την Ελλάδα. Όχι μόνο οικονομικοί. Κυρίως ηθικοί και εθνικοί.

Στα ανατολικά μας, η Τουρκία δίνει μαθήματα αλαζονείας και προκλητικότητας με πρώτο διδάσκοντα τον πρόεδρο Ερντογάν που μεθυσμένος από την εξουσία έχει ξεχάσει την ουσία – ότι δηλαδή μόνο η ειρηνική συνύπαρξη θα εξασφαλίσει την ευημερία και των δύο χωρών.

Από βουλευτές καλά πάμε!

Έχω ασχοληθεί πολλές φορές με το θέμα της υπέρμετρης πολιτικής αντιπροσώπευσης στην Ελλάδα. Και δεν είναι η πρώτη φορά που τη χαρακτηρίζω το λιγότερο απαράδεκτη.

Στην Ελλάδα, μια χώρα με τόσα και τόσα οικονομικά προβλήματα, είναι τρελό να έχουμε τόσους πολλούς βουλευτές όταν σε άλλες, αναπτυγμένες και με εύρωστη οικονομία, χώρες ο αριθμός των βουλευτών-γερουσιαστών είναι αρκετά μικρότερος λαμβάνοντας υπόψη τους πληθυσμιακούς συσχετισμούς.

Τότε και σήμερα…

Άλλες εποχές. Μακρινές, γλυκές, ονειρεμένες!

Η ζωή απλή. Ανθρώπινη.

Τα κινητά, το διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, τα λεγόμενα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα άλλα επιτεύγματα της τεχνολογίας που, όπως λένε, μας κρατούν σε άμεση επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο, βρίσκονταν δεκαετίες μακριά.

Ο φοροφυγάς και η Ελλάς…

«Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» ήταν ένα σύνθημα που ειπώθηκε από το Γιώργο Παπαδόπουλο στη διάρκεια της χούντας. Ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου το είχε παραφράσει σε «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών Καθολικώς Διαμαρτυρομένων». Ας μου επιτραπεί να παραφράσω και εγώ λιγάκι το σύνθημα του Παπαδόπουλου: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών Συστηματικώς Φοροφυγάδων».

Μια φορά και έναν καιρό…

Μια φορά και έναν καιρό…

Μια φορά και έναν καιρό, πριν πάρα πολλά χρόνια, υπήρχε μια χώρα πολύ δοξασμένη. Ισχυρή στρατιωτικά αλλά και ασυναγώνιστη πολιτισμικά. Τη ζήλευαν και την εποφθαλμιούσαν όλοι.

Οι πολίτες της ήταν νομοταγείς ακολουθώντας το παράδειγμα των ηγετών τους.

Οι πολιτικοί της χώρας αυτής έπρεπε να ήταν ακέραιοι από κάθε άποψη και ταγμένοι στο κοινό καλό.

Για ένα ασφαλές πρωτάθλημα…

Απόσπασμα από τα πάμπολλα δημοσιεύματα γύρω από τα νέα παρατράγουδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου:

«Τους λόγους που τον οδήγησαν στην απόφαση της διακοπής του πρωταθλήματος της Super League και του Κυπέλλου Ελλάδας, εξήγησε με επιστολή του στη FIFA ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Βασιλειάδης.

»Ο υφυπουργός αθλητισμού γνωστοποίησε στην Παγκόσμια Ομοσπονδία τις φωτογραφίες που «φιλοξένησε» ο ελληνικός και διεθνής Τύπος, του προέδρου και μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδη, να εισέρχεται οπλισμένος στον αγωνιστικό χώρο, ενώ επισήμανε ότι η απόφαση της διακοπής ελήφθη προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των φιλάθλων, των ποδοσφαιριστών και όλων όσων βρίσκονται στον χώρο του ποδοσφαίρου…»

Εκεί που το σαπούνι είναι… διαμάντι!

Εκεί που το σαπούνι είναι… διαμάντι!

Δεν πρόλαβε καλά-καλά να στεγνώσει το μελάνι του προηγούμενου σημειώματός μου για την παγκόσμια αναλγησία μπροστά στο δράμα του συριακού λαού, όταν έλαβα μια επιστολή από το φίλο αρχιμανδρίτη Τιμόθεο Ντούμπα της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Κονγκό που με συγκλόνισε.

Στην περιοχή Ντζιούγκου, κοντά στην πόλη Μπούνια του Ανατολικού Κονγκό, οι φυλετικές συγκρούσεις έχουν προκαλέσει ένα ακόμα τεράστιο ανθρωπιστικό πρόβλημα.

Παγκόσμια αναλγησία…

Καθόμασταν σε εστιατόριο της κεντρικής πλατείας. Ήμασταν καλεσμένοι στα γενέθλια ενός οικογενειακού φίλου.

Ο χειμώνας είχε φορέσει τα καλοκαιρινά του και η Πλατεία είχε γεμίσει από παιδιά. Ανάμεσά τους και τα δύο εγγονάκια του φίλου. Έπαιζαν, έτρεχαν, φώναζαν όπως όλα τα τυχερά παιδιά. Ναι «όλα τα τυχερά παιδιά» γιατί δυστυχώς υπάρχουν και πολλά, πάρα πολλά, αμέτρητα πολλά άτυχα παιδιά.