Σε λίγες μέρες είναι η επέτειος τής 28ης Οκτωβρίου. Η ιστορική επέτειος τού ΟΧΙ που είπε ο ελληνικός λαός στις ορδές του φασισμού.
Ήταν μέρες ηρωισμού και αυταπάρνησης που απέδειξαν ότι ο λαός μας ενωμένος μεγαλουργεί.
Ένας μικρός λαός ύψωσε, κείνες τις μέρες, το ανάστημά του απέναντι σε δύο χώρες με συντριπτική υπεροπλία. Και την ώρα που όλη η Ευρώπη είχε υποκύψει, η μικρή Ελλάδα έδινε φως ελπίδας στους σκλαβωμένους λαούς.

Πέρασε ακόμα ένα καλοκαίρι με απίστευτα υψηλούς αριθμούς τουριστών και εξίσου απίστευτους αριθμούς πυρκαγιών! Οι τουρίστες ήρθαν να απολαύσουν την πανέμορφη ελληνική φύση και οι πυρκαγιές να την καταστρέψουν και να προκαλέσουν το θάνατο σε ένα μεγάλο αριθμό συνανθρώπων μας!
Και τι κάνουμε εμείς, θύματα αλλά και θύτες; Το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Επιρρίπτουμε τις ευθύνες για τις τραγωδίες που μας πλήττουν σε άλλους!


Ενώ, όπως έχω γράψει αμέτρητες φορές, οι προηγμένες χώρες προβαίνουν σε συγχωνεύσεις δήμων για να πετύχουν οικονομίες κλίμακας, εδώ στην Ελλάδα υπάρχουν πολλοί που επιδιώκουν τη διάσπαση ακόμα και μικρών δήμων, όπως είναι των νησιών μας.
Σίγουρα ο μεγάλος Αθηναίος μεταρρυθμιστής Κλεισθένης, το όνομα του οποίου χρησιμοποιείται στο σχέδιο αναδιάρθρωσης των δήμων, θα τραβούσε τα μαλλιά του (και τα γένια του) με αυτά που ακούγονται από ορισμένους «καρεκλόβιους» οι οποίοι πιέζουν για τη διάσπαση δήμων προς ίδιο συμφέρον!
Κύριο επιχείρημά τους η γεωγραφική έκταση του δήμου που στην Κεφαλλονιά, για παράδειγμα, είναι σκάρτα 787 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Επειδή οι αριθμοί δεν ψεύδονται ας κάνουμε μια σύγκριση μεταξύ Ελλάδας, Νέας Ζηλανδίας και Αυστραλίας.
ΕΛΛΑΔΑ: Έκταση 131.957 τετρ. χιλιόμετρα, πληθυσμός 10,7 εκατομ., αριθμός δήμων 325.
ΝΕΑ ΖΗΛΑΝΔΙΑ: Έκταση 268.680 τετρ. χιλιόμετρα, πληθυσμός 4,7 εκατομ., αριθμός δήμων 78. Να σημειώσω εδώ ότι τα τελευταία 100 περίπου χρόνια η Νέα Ζηλανδία μειώνει συνεχώς τον αριθμό των δήμων.
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Έκταση 7.692.000 τετρ. χιλιόμετρα, πληθυσμός 25 εκατομ., αριθμός δήμων 547.
Διπλάσια λοιπόν σε έκταση η Νέα Ζηλανδία με μόνο 78 δήμους!
Η Αυστραλία έχει 547 δήμους αλλά ο πληθυσμός της είναι 2,43 φορές μεγαλύτερος ενώ σε έκταση είναι 58,3 φορές μεγαλύτερη από την Ελλάδα. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο δήμος του Ιστ Πιλμπάρα στη Δυτική Αυστραλία καλύπτει έκταση 380.000 τετρ. χιλιομέτρων, τρεις δηλαδή φορές την έκταση όλης της Ελλάδας!
Read more..
Γράφει ο Γιώργος Μεσσάρης
Ήταν μαγικές μέρες του Αυγούστου. Καταγάλανος ουρανός, ήρεμη και σαγηνευτική θάλασσα, γαλήνια φύση… Τα Επτάνησα – όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα – προσπαθούσαν να συνέλθουν από τις τραγικές συνέπειες τού πολέμου και τού εμφύλιου σπαραγμού.
Αύγουστος του 1953. Δύσκολες μέρες. Ο αγώνας για την επιβίωση συνεχής και αδυσώπητος με τη μετανάστευση να ερημώνει τα Ιόνια Νησιά.
Ξημέρωσε άλλη μια υπέροχη μέρα - μια μέρα ανοιξιάτικη που ο ήλιος έπαιζε ένα ατελείωτο κρυφτούλι πίσω από τα αραιά σύννεφα κάνοντας άνετη την παραμονή μας σε υπαίθριους χώρους.
Από το ξενοδοχείο μας στο Λέτσε φύγαμε μια πιο… ανθρώπινη ώρα. Γύρω στις 10. Το σημερινό πρόγραμμα περιελάμβανε επισκέψεις σε ελληνόφωνα χωριά τής περιοχής.

Μετά από μια όμορφη βραδιά με τους ελληνόφωνους της Μεσσήνης, το πρωί ξυπνήσαμε για να βρούμε και πάλι το ξενοδοχείο μας… αστυνομοκρατούμενο! Περιπολικά, κλούβες και αστυνομικά λεωφορεία είχαν «καταλάβει» το χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου για να αντιμετωπίσουν νέα «απόβαση» παράνομων μεταναστών σε παραπλήσια ακτή. Ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση ότι Ελλάδα και Ιταλία επωμίζονται το μεγαλύτερο βάρος αυτού του προβλήματος. Όπως ξανάγραψα «τι Μυτιλήνη, τι Μεσσήνη»!

Ξημέρωσε άλλη μια όμορφη μέρα στη Σικελία. Ο καιρός παρέμενε πιστός σύμμαχός μας. Ούτε ίχνος σύννεφου!
Αφήσαμε την Κατάνια με προορισμό τον Ακράγαντα (το σημερινό Αγκριτζέντο) προκειμένου να επισκεφθούμε την άκρως ενδιαφέρουσα Κοιλάδα των Ναών.
Καθώς το πούλμαν καταβρόχθιζε τα χιλιόμετρα, σε αρκετά σημεία μπορούσες να δεις τα σημάδια από τη λάβα που μετά από μεγάλες εκρήξεις της Αίτνας είχε φτάσει μέχρι τη θάλασσα! Το τοπίο φάνταζε εξωγήινο!
Δύο ώρες και κάτι αργότερα φθάναμε στον Ακράγαντα – μια από τις επιφανέστερες ελληνικές αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας.

Η κωμόπολη Ταορμίνα είναι σίγουρα ένας από τους τόπους που σού μένουν αξέχαστοι. Κτισμένη πάνω σε βράχια προσφέρει συγκλονιστική θέα. Τα γραφικά σοκάκια της είναι γεμάτα εστιατόρια και καταστήματα με αναμνηστικά αλλά και δείγματα της λεγόμενης υψηλής ραπτικής που, για να πω την αμαρτία μου, αδυνατώ να τα κατανοήσω και δυσκολεύομαι να τα διακρίνω από τα δείγματα… χαμηλής ραπτικής! Ίσως τα ύψη να με ζαλίζουν. Τέλος πάντων.

Αφήνοντας πίσω μας τον Τάραντα, τη μοναδική αποικία των Σπαρτιατών στη Μεγάλη Ελλάδα, πήραμε το δρόμο για το λιμάνι Βίλα Σαν Τζιοβάνι προκειμένου από εκεί να διασχίσουμε με φέριμποτ το στενό που χωρίζει την ηπειρωτική Ιταλία με τη Σικελία. Σημερινός μας προορισμός η Μεσσήνη όπου θα διανυκτερεύαμε.

Φθάσαμε στο Μπάρι χωρίς να το καταλάβουμε! Η καλοπέραση είναι αναμφισβήτητα ο επιταχυντής του χρόνου. Όταν η παρέα είναι καλή έχεις την ψευδαίσθηση ότι η διάρκεια ενός ταξιδιού είναι πολύ μικρότερη. Και στη δική μας όμορφη παρέα το κέφι ήταν αδιάκοπα στο φόρτε του.
Αποβιβαστήκαμε γρήγορα και μετά από εξπρές διατυπώσεις στο τελωνείο, ξεκινήσαμε με το πούλμαν για το ταξίδι προς τη Μεσσήνη.
