Καλώς ήρθατε στο αύριο…

Καλώς ήρθατε στο αύριο…

Η ζωή μας αλλάζει και όχι απαραίτητα μόνο λόγω κορωνοϊού!

Η καλή μας η κυρά Τίτσα…

Η καλή μας η κυρά Τίτσα…

Η Αρχαία Ελλάδα είναι η μητέρα της δημοκρατίας.

Η Αρχαία Ελλάδα είναι το λίκνο του πολιτισμού.

Η Νέα Ελλάδα είναι και η γεννήτρα, δυστυχώς, της κυράς Τίτσας.

Γενικά η Αρχαία Ελλάδα ήταν μια χώρα που δημιουργούσε. Έδωσε τα φώτα στον κόσμο αλλά οι σημερινοί Έλληνες δεν κράτησαν ούτε ένα… κερί για να βλέπουν πού πάνε! Έτσι, βαδίζουν στα τυφλά μέσα στα σκοτάδια και συνεχώς σκοντάφτουν και τρώνε τα μούτρα τους.  

Από το παράθυρό μου βλέπω…

Από το παράθυρό μου βλέπω…

Από το παράθυρο του γραφείου μου απολαμβάνω, συνήθως, μια υπέροχη θέα. Αριστερά ξεδιπλώνεται ο επιβλητικός Αίνος, το μεγάλο βουνό της Κεφαλλονιάς και στους πρόποδες του τα χωριά της Εικοσιμίας, τα Βλαχάτα, τα Σιμωτάτα, τα Λουρδάτα... Δεξιά διάσπαρτα τα χωριά της Λειβαθούς. Μπροστά απλώνεται το Ιόνιο Πέλαγος και στο βάθος, ξαπλωμένη στα γαλάζια νερά του, η Ζάκυνθος. Όπου και να κοιτάξω η ματιά μου αναπαύεται πάνω σε ένα γαλήνιο τοπίο που σε ηρεμεί. Όλα αυτά συνήθως, γιατί στο διήμερο 17 και 18 Σεπτεμβρίου τα πάντα ήταν διαφορετικά. Πολύ διαφορετικά. Τρομακτικά διαφορετικά!

Φλόγες και τροχαία…

Φλόγες και τροχαία…

ΠΡΩΤΟΝ ΚΑΚΟΝ

Ποιος Ερντογάν! Ποιο θερμό επεισόδιο και κουραφέξαλα! Έχουμε αμέτρητα θερμά επεισόδια κάθε καλοκαίρι χωρίς ο Τούρκος σουλτάνος να κουνάει το δακτυλάκι του.

Στο Ελλάντα έχουμε τόσους ανεγκέφαλους που είναι ικανοί να την αφανίσουν από προσώπου γης χωρίς να πέσει τουφεκιά. Με λίγα κουτιά σπίρτα, κανά-δυό αναπτήρες εν ανάγκη και μερικά στουπιά ποτισμένα με βενζίνη δεν αφήνουν τίποτα άκαυτο. Ακόμα και οι ναζί με τα φλογοβόλα τους έκαναν λιγότερη ζημιά στη φύση!

Η ορθότητα… στράβωσε

Η ορθότητα… στράβωσε

Το ξεκαθαρίζω από την αρχή με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Είμαι εναντίον κάθε μορφής διάκρισης. Όμως, υπάρχει ένα «αλλά». Πιστεύω ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει και η λεγόμενη «πολιτική ορθότητα» στράβωσε τόσο πολύ που έχει γίνει πια αντικείμενο ειρωνείας.

Στου κορωνοϊού τον καιρό

Ελλάδα.

Μια χώρα 10,5 εκατομμυρίων κατοίκων από τους οποίους:

10,5 εκατομμύρια είναι επιδημιολόγοι.

10,5 εκατομμύρια λοιμωξιολόγοι.

10,5 εκατομμύρια αιματολόγοι.

10,5 εκατομμύρια ενδοκρινολόγοι.

10,5 εκατομμύρια μικροβιολόγοι.

10,5 εκατομμύρια αλλεργιολόγοι.

10,5 εκατομμύρια ειδικοί σε ότι αφορά τη δημόσια υγεία.

10,5 εκατομμύρια όποιας ειδικότητας σας κατέβει στο κεφάλι!

Βέβαια ανάμεσα στα εκατομμύρια των επιστημόνων υπάρχουν και 10,5 εκατομμύρια που χρειάζονται άμεσα τη βοήθεια γιατρών των προαναφερθεισών ειδικοτήτων και ορισμένων άλλων.

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι

Το πιο σπάνιο πράγμα σε τούτο τον κόσμο είναι η ανθρωπιά. Η αγάπη για το συνάνθρωπό μας και ο σεβασμός προς τον πλανήτη που μας φιλοξενεί.

Η ανθρωπότητα έχει καταντήσει, δυστυχώς, απάνθρωπη.

Αδιαφορούμε για τον πόνο του άλλου, τη δυστυχία του, τη μιζέριά του, την πείνα του. Όταν ο πόνος, η δυστυχία, η μιζέρια και η πείνα δεν μας αγγίζουν, ζούμε πανευτυχείς. Ας πεθάνουν οι άλλοι. Δικό τους το πρόβλημα.

Αύγουστος του 1953: Οι ώρες τής οδύνης

Αύγουστος του 1953: Οι ώρες τής οδύνης

67 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΕΡΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΕΓΚΕΛΑΔΟΥ

Γράφει ο Γιώργος Μεσσάρης

Ήταν μαγικές μέρες του Αυγούστου. Καταγάλανος ουρανός, ήρεμη και σαγηνευτική θάλασσα, γαλήνια φύση… Τα Επτάνησα – όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα – προσπαθούσαν να συνέλθουν από τις τραγικές συνέπειες τού πολέμου και τού εμφύλιου σπαραγμού.

Αύγουστος του 1953. Δύσκολες μέρες. Ο αγώνας για την επιβίωση συνεχής και αδυσώπητος με τη μετανάστευση να ερημώνει τα Ιόνια Νησιά.

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

ΗΡΘΕ Ο ΙΟΥΝΗΣ... "ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΟΣ"!

Θέα που προκαλεί ντροπή στο δρόμο Ομαλά - Τρωϊανάτα.

Ασυνείδητοι πετούν συστηματικά σκουπίδια (παλιά στρώματα, ψυγεία, πληντύρια, έπιπλα, οικοδομικά υλικά και ότι άλλο μπορείτε να φαντασθείτε) στη μεγάλη στροφή του δρόμου από τα Τρωϊανάτα προς τη Μονή του Άγιου Γεράσιμου.

Ο Δήμος καθαρίζει και οι βάρβαροι βρωμίζουν! Τί να πρωτοκάνει και αυτός ο Δήμος!

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΠΑΡΚΙΝΓΚ...

Ο ΚΑΦΡΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΑΠΩΓΕΙΟ!

Εντάξει, δε σεβόμαστε τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Τρέχουμε όσο θέλουμε, συμπεριφερόμαστε ως οδηγοί όπως θέλουμε, παρκάρουμε όπου θέλουμε - γιατί έτσι μας γουστάρει, γιατί αυτό προστάζει ο αρρωστημένος εγωϊσμός τού "ξέρεις ποιός είμαι εγώ"!