«Καλή όρεξη, κύριε Σόιμπλε…»

Λίγες φορές έχω αγανακτήσει τόσο, όσο αυτή τη φορά!

Ακόμα πιο λίγες φορές έχω νιώσει τόση λύπη όσο αυτή τη φορά!  

Πολύ λιγότερες φορές έχω θυμώσει τόσο, όσο αυτή τη φορά!

Ελάχιστες φορές έχω κυριευθεί από τόση ανησυχία για το αύριο, όσο αυτή τη φορά!

Δολοφονική έλλειψη παιδείας…

Λες και δεν μας φτάνουν τα μνημόνια και η οικονομική κρίση που έχουν καταρρακώσει τη ζωή των Ελλήνων!

Λες και δεν μας φτάνει η υπογεννητικότητα!

Λες και δεν μας φτάνει η μετανάστευση των απελπισμένων μορφωμένων πλέον νέων που αναζητούν ένα καλύτερο αύριο στο εξωτερικό!

Λες και δεν μας φτάνουν ένα σωρό άλλα δεινά, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και μια δολοφονική έλλειψη παιδείας του λαού μας που κοστίζει στη χώρα πανάκριβα σε ζωές και χρήμα!

Μιλώ για την έλλειψη παιδείας των οδηγών (και πεζών) στους δρόμους της ταλαίπωρης Ελλάδας. Μιας χώρας που κατοικείται από ένα λαό, που όπως φαίνεται, έχει αυτοκτονικές τάσεις!

Τα τρία (κύρια) κακά της μοίρας μας…

Το κακό πρέπει να’ σαι ικανός να το εντοπίσεις και διατεθειμένος να το αντιμετωπίσεις αποτελεσματικά αλλιώς σε αφανίζει, πόσο μάλλον αν τα κακά που ταλανίζουν την Ελλάδα είναι τρία: Διαφθορά, απεργίες, φοροδιαφυγή!

Από τη γένεση του σύγχρονου ελληνικού κράτους αυτά τα τρία κακά δυναμιτίζουν κάθε προσπάθεια ανάπτυξης της χώρας.

Με θλίβει το γεγονός ότι ο Νεοέλληνας αδυνατεί να αντιληφθεί τις αιτίες που τον έχουν οδηγήσει στη σημερινή του κατάντια. Ποτέ δεν φταίει ο ίδιος και τα βάζει πάντα με τους άλλους ως υπαίτιους του δράματός του!

Παγκόσμιες Ημέρες της συμφοράς…

Δεν ξέρω ποιος αποφασίζει την ανακήρυξη των Παγκόσμιων Ημερών (για τούτο ή το άλλο) αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι το όλο θέμα έχει καταντήσει αστείο!

Αντί να έχουμε λίγες και αποτελεσματικές, δεν έχει μείνει μέρα του χρόνου που να μην έχει ανακηρυχθεί Παγκόσμια για κάτι που στη συντριπτική πλειοψηφία είναι ανούσιο, γελοίο και αντιπαραγωγικό υποβαθμίζοντας και τη σημασία των λιγοστών σημαντικών!

Στου κουφού την πόρτα…

Με το θέμα του καπνίσματος και της απαράδεκτης συμπεριφοράς των Ελλήνων καπνιστών έχω ασχοληθεί πολλές φορές και δεν θα σταματήσω μέχρι να εφαρμοστούν οι προβλέψεις του νόμου που –όπως, δυστυχώς, όλοι οι νόμοι στην Ελλάδα– ψηφίζονται για το… θεαθήναι!

Το υπουργείο Υγείας ανακοινώνει κάθε λίγο και λιγάκι τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της βλαβερούς συνήθειας που επιβαρύνει τρομακτικά τον κρατικό προϋπολογισμό (νοσήλια και πρόωροι θάνατοι), αλλά, δυστυχώς, μέτρα δεν βλέπουμε!

Παραλογισμών συνέχεια!

Η τρέλα του φορολογικού νόμου, στην οποία αναφέρθηκα την περασμένη εβδομάδα, δεν είναι μοναδική. Όπου κι’ αν κοιτάξεις στα διοικητικά πράγματα της Ελλάδας, τρέλα θα βρεις. Λες και μοναδικός στόχος των κυβερνώντων (των σημερινών και ΟΛΩΝ των προηγούμενων) είναι να παράγουν τρέλα, να καταλύουν κάθε νόημα λογικής και με μαθηματική ακρίβεια να μετατρέπουν τη χώρα σε ένα απέραντο φρενοκομείο!

Άλλο ένα παράδειγμα αυτής της διοικητικής τρέλας είναι τα τέλη οδικής κυκλοφορίας. Καταβάλλονται στο τέλος του έτους για το επόμενο χρόνο. Πολλές φορές οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτων, μιλάμε για εκατομμύρια, έχουν μόλις 3-4 εβδομάδες να πληρώσουν τα τέλη οπότε γίνεται χαμός στις δημόσιες υπηρεσίες και στις τράπεζες.

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 8ον (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)

ΜΕΡΟΣ  8ον (ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ)

Έγραψα την περασμένη εβδομάδα για τις δύο παραστάσεις μπαλέτου που παρακολουθήσαμε στα Θέατρα Μαρίινσκι και Μιχαήλοφσκι της Αγίας Πετρούπολης και την Αντιγόνη του Σοφοκλή στο Θέατρο Λούνα της Μόσχας.

Πέραν από την καλλιτεχνική ποιότητα των παραστάσεων, με εντυπωσίασαν και άλλα πράγματα. Πρώτα πρώτα όταν οι Ρώσοι (αλλά και οι Ευρωπαίοι γενικά) λένε ώρα έναρξης 8 μμ εννοούν 8 μμ. Στις 7 και 59 λεπτά πρέπει να είναι όλοι στις θέσεις τους. Τι κάνουμε εμείς στην Ελλάδα στις κάθε λογής καλλιτεχνικές και μη εκδηλώσεις; Λέμε 8 μμ, εννοούμε 8 και 30 και αρχίζουμε 9! Επίσης θαύμασα το γεγονός ότι πολλοί γονείς παίρνουν στο θέατρο ακόμα και τα μικρά παιδιά τους τα οποία έχουν μάθει να συμπεριφέρονται σωστά και να απολαμβάνουν τις παραστάσεις. Θυμάμαι ότι στο Μαρίινσκι οι ταξιθέτριες έδιναν στους γονείς με μικρά παιδιά, ειδικά παιδικά καθίσματα που προσαρμόζονται στα συνηθισμένα προκειμένου τα παιδιά να μπορέσουν να παρακολουθήσουν ανεμπόδιστα την παράσταση. Παιδεία σε όλο της το μεγαλείο!

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 7ον

ΜΕΡΟΣ  7^ον

Η διαδρομή από τη Μόσχα στην Αγία Πετρούπολη προσφέρει μια αξέχαστη εμπειρία. Τα τοπία είναι απερίγραπτης ομορφιάς. Ο καιρός ήταν με το μέρος μας, η ορατότητα μεγάλη και το μάτι μπορούσε να «αγκαλιάσει» κάθε λεπτομέρεια μέχρι το μακρινό ορίζοντα.

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 6ον

ΜΕΡΟΣ  6^ον

Το έχω γράψει πολλές φορές αλλά θα το επαναλάβω. Όπου και αν ταξιδέψεις στο εξωτερικό –σε χώρες αναπτυγμένες– οι συγκρίσεις με την Ελλάδα σε πληγώνουν! Και γι’ αυτό δεν φταίει η Ελλάδα (που είναι πανέμορφη) αλλά εμείς οι Έλληνες!

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 5ον

ΜΕΡΟΣ  5^ον

Πολύ κοντά στην Κόκκινη Πλατεία βρίσκεται και ο περίφημος «ναός των τεχνών του θεάματος», το Θέατρο Μπόλσοϊ, αλλά και πολλά άλλα θέατρα που τα περισσότερα ανεβάζουν έργα συγκεκριμένου είδους (όπερα, οπερέτα, μπαλέτο, κωμωδίες κτλ).

Το Μπόλσοϊ είναι, πάντως, χωρίς αμφιβολία, το θέατρο των θεάτρων. Μετά την πρόσφατη ανακαίνιση του –που κόστισε 300 εκατομμύρια δολάρια– διαθέτει τον πλέον σύγχρονο θεατρικό εξοπλισμό και δικαίως θεωρείται «ο παράδεισος του σκηνοθέτη». Μέσα σε αυτό το θέατρο οι αισθήσεις απογειώνονται. Οι παραστάσεις καθηλώνουν και τον πιο απαιτητικό θεατή.

Η εξωτερική εμφάνιση του Μπολσόι έχει πολλά στοιχεία αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής, όπως και όλα τα εντυπωσιακά κτίρια της Ευρώπης και όχι μόνο, ενώ οι χώροι μπροστά από το θέατρο είναι υπέροχα διαμορφωμένοι.