Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 7ον

ΜΕΡΟΣ  7^ον

Η διαδρομή από τη Μόσχα στην Αγία Πετρούπολη προσφέρει μια αξέχαστη εμπειρία. Τα τοπία είναι απερίγραπτης ομορφιάς. Ο καιρός ήταν με το μέρος μας, η ορατότητα μεγάλη και το μάτι μπορούσε να «αγκαλιάσει» κάθε λεπτομέρεια μέχρι το μακρινό ορίζοντα.

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 6ον

ΜΕΡΟΣ  6^ον

Το έχω γράψει πολλές φορές αλλά θα το επαναλάβω. Όπου και αν ταξιδέψεις στο εξωτερικό –σε χώρες αναπτυγμένες– οι συγκρίσεις με την Ελλάδα σε πληγώνουν! Και γι’ αυτό δεν φταίει η Ελλάδα (που είναι πανέμορφη) αλλά εμείς οι Έλληνες!

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 5ον

ΜΕΡΟΣ  5^ον

Πολύ κοντά στην Κόκκινη Πλατεία βρίσκεται και ο περίφημος «ναός των τεχνών του θεάματος», το Θέατρο Μπόλσοϊ, αλλά και πολλά άλλα θέατρα που τα περισσότερα ανεβάζουν έργα συγκεκριμένου είδους (όπερα, οπερέτα, μπαλέτο, κωμωδίες κτλ).

Το Μπόλσοϊ είναι, πάντως, χωρίς αμφιβολία, το θέατρο των θεάτρων. Μετά την πρόσφατη ανακαίνιση του –που κόστισε 300 εκατομμύρια δολάρια– διαθέτει τον πλέον σύγχρονο θεατρικό εξοπλισμό και δικαίως θεωρείται «ο παράδεισος του σκηνοθέτη». Μέσα σε αυτό το θέατρο οι αισθήσεις απογειώνονται. Οι παραστάσεις καθηλώνουν και τον πιο απαιτητικό θεατή.

Η εξωτερική εμφάνιση του Μπολσόι έχει πολλά στοιχεία αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής, όπως και όλα τα εντυπωσιακά κτίρια της Ευρώπης και όχι μόνο, ενώ οι χώροι μπροστά από το θέατρο είναι υπέροχα διαμορφωμένοι.

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 4ον

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία 

ΜΕΡΟΣ 4^ον

Τα πάντα στη Μόσχα είναι τεράστια. Τα μεγέθη ασύλληπτα. Θεόρατοι δρόμοι, πανύψηλα κτίρια, πελώρια εμπορικά κέντρα, κολοσσιαία πάρκα μέσα στην πόλη, πανεπιστήμια-πόλεις με κορυφαίο το Λομονόσοφ, αχανείς πλατείες με γνωστότερη την Κόκκινη Πλατεία…

Εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι γύρω από το κέντρο της πόλης και σε ακτίνα 10 περίπου χιλιομέτρων δεν υπάρχουν μονοκατοικίες και τα μοναδικά μικρά κτίρια που θα δει ο επισκέπτης είναι διατηρητέα ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας.

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 3ον

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία 

ΜΕΡΟΣ  3^ον

Στην Ελλάδα μπήκε από τα τέλη Νοεμβρίου ο χειμώνας με βροχοπτώσεις, ισχυρούς ανέμους, πτώση της θερμοκρασίας και χιονοπτώσεις κυρίως στα ορεινά και όλοι «θωρακίστηκαν» για να αντιμετωπίσουν τον… εχθρό! Δε λέω, κάνει κρύο αλλά έχοντας ζήσει το φθινόπωρο της Ρωσίας, με τα μείον -8, -10 και πολλά άλλα χαμηλότερα «μείον», θεωρώ ότι τα πάντα είναι σχετικά και θέμα συνήθειας. Στην Ελλάδα με -5, η χώρα κατεβάζει ρολά, στη Ρωσία με -20 τα σχολεία λειτουργούν κανονικά!

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 2ον

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία             

ΜΕΡΟΣ  2ον 

Η Μόσχα είναι μια τεράστια, πανέμορφη και πλούσια σε ιστορία πόλη. Η έκτασή της, όπως έγραψα και την περασμένη εβδομάδα, είναι τριπλάσια της συνολικής έκτασης της Κεφαλλονιάς και της Ιθάκης, ενώ ο πληθυσμός της υπερβαίνει τα 15 εκατομμύρια. 

Για τις καθημερινές μετακινήσεις των κατοίκων της χρειάζονται γρήγορα μεταφορικά μέσα. Από νωρίς λοιπόν –όταν ο πληθυσμός ήταν πολύ μικρότερος– έγινε αντιληπτό ότι παρά το γεγονός ότι η ρυμοτομία της ρωσικής πρωτεύουσας ήταν (και είναι) πολύ καλή, σύντομα δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει τη συνεχώς αυξανόμενη κυκλοφορία στους δρόμος. Τη λύση λοιπόν θα έδινε ένα Μετρό.

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία ΜΕΡΟΣ 1ον

Οδοιπορικό στην αχανή Ρωσία           

ΜΕΡΟΣ  1^ον

Σηκωθήκαμε «μαύρα χαράματα» για να προλάβουμε την πρωϊνή πτήση της Ολυμπιακής. Αγωνιούσαμε γιατί αν υπήρξε έστω και μια μικρή καθυστέρηση θα κινδυνεύαμε να χάσουμε την πτήση της Aegean που θα μας μετέφερε από την Αθήνα στη Μόσχα!

Τελικά όλες οι αγωνίες αποδείχτηκαν –όπως συνήθως– άσκοπες. Αναχωρήσαμε κανονικά από την Κεφαλλονιά και φθάσαμε στην ώρα μας στο Ελευθέριος Βενιζέλος.

Καθώς το ελικοφόρο αεροσκάφος της Ολυμπιακής κέρδιζε ύψος τα χωριά της Κεφαλλονιάς λουσμένα στο ροδοκόκκινο φως της αυγής φάνταζαν παραμυθένια και το Μεγάλο Βουνό, ο Αίνος, επιβλητικός και αγέρωχος.

Ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος και το Ιόνιο Πέλαγος έμοιαζε με καθρέφτη που κάθε τόσο «ράγιζαν» τα απόνερα των φέρι μποτ που ενώνουν τα Ιόνια Νησιά με την ηπειρωτική Ελλάδα, και των ψαροκάϊκων που φορτωμένα με τον καρπό τού νυκτερινού μόχθου των αλατοψημένων ψαράδων γύριζαν σε κάποιο λιμάνι για να πουλήσουν την πραμάτειά τους.

Η πτήση διαρκεί μόλις 45 λεπτά και από το παράθυρο τα πάντα περνούν με κινηματογραφική ταχύτητα!

Πριν καλά, καλά το καταλάβουμε φθάσαμε στον αερολιμένα της Αθήνας. Αποβίβαση, τρέξιμο, έλεγχος διαβατηρίων και επιβίβαση στο αεροσκάφος της Aegean με προορισμό τη Μόσχα. Οι περισσότεροι συνεπιβάτες μας ήταν Ρώσοι τουρίστες που επέστρεφαν στην πατρίδα τους.

Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΙΜΗΣΕ ΧΘΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ

Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΙΜΗΣΕ

ΧΘΕΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ

Η Βρετανική Κοινότητα της Κεφαλλονιάς τίμησε χθες, 11 Νοεμβρίου, την Ημέρα Μνήμης των πεσόντων στους πολέμους, με την ευκαιρία της επετείου λήξης του Πρώτου Παγκόσμιου Πόλεμου.

Η σεμνή εκδήλωση έγινε στο Βρετανικό Κοιμητήριο του Αργοστολίου, στο Δράπανο, παρουσία πλήθους Βρετανών συμπολιτών μας, ελαχίστων Ελλήνων (μετρημένοι στα δάκτυλα του ενός χεριού) και με τη βροντερή απουσία έστω και ενός εκπροσώπου κάποιας ελληνικής αρχής.

Κύριο χαρακτηριστικό της εκδήλωσης είναι η παπαρούνα που προσφέρεται επειδή το κόκκινο χρώμα των πετάλων της συμβολίζει το αίμα που χύθηκε στους πολέμους και το μαύρο στο κέντρο το πένθος.

Στις φωτογραφίες στιγμιότυπα από την εκδήλωση.

Με τη βαλίτσα στο χέρι... ΜΕΡΟΣ 11ον

Με τη βαλίτσα στο χέρι...             

ΜΕΡΟΣ  11^ον

ΟΛΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ

Από τη Μελβούρνη θα φεύγαμε την επομένη και θέλαμε να απολαύσουμε την τελευταία μας μέρα στην πρωτεύουσα της Πολιτείας Βικτώριας. Γι’ αυτό φρόντισε ο καλός φίλος Δημήτρης Τσολάκης που μάς  περιήγησε στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης. Ανάμεσα σε αυτά και στο νέο προάστιο Ντόκλαντς όπου η οικοδομική δραστηριότητα είναι απίστευτη. Στην όλη περιοχή κατασκευάζονται πολυώροφα όμορφα κτίρια με διαμερίσματα ενώ στα ισόγεια δημιουργούνται καφετέριες, εστιατόρια και καταστήματα κάθε λογής. Η θέα από τα κτίρια αυτά είναι καταπληκτική.

Ένα πράγμα που παρατήρησα είναι ότι ενώ στην Ελλάδα δεν νοείται καφετέρια ή εστιατόριο χωρίς WiFi στη Μελβούρνη αλλά και γενικά στην Αυστραλία ο κανόνας αυτός δεν τηρείται!

Η Μελβούρνη είναι η πρωτεύουσα των τραμ της Αυστραλίας. Διαθέτει ένα πυκνό δίκτυο ενώ στο Σίδνεϊ μόλις τώρα ξανακατασκευάζουν δύο γραμμές τραμ. Πριν 50 χρόνια αρκετές γραμμές τραμ διέθετε και το Σίδνεϊ που για κάποιο λόγο ξηλώθηκαν.

Την τελευταία βραδιά στη Μελβούρνη μας φιλοξένησαν σε γνωστό εστιατόριο της πόλης, ο βετεράνος της δημοσιογραφίας και συγγραφέας, Τάκης Ευστρατιάδης και η σύζυγός του Φρόσω. Είχαν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία φορά που είχαμε συναντηθεί γι’ αυτό και είχαμε πολλά να πούμε ιδιαίτερα σε ότι αφορά τα πολιτικά της πατρίδας, ένα πολύ αγαπημένο θέμα για τον Τάκη. Η συζήτηση λοιπόν περιστράφηκε κυρίως γύρω από τον εκλογικό νόμο.

«Θα μπορούσε, μου είπε ο Τάκης, να αλλάξει η σημερινή απαράδεκτη κατάσταση, με δυο απλές κινήσεις που ήδη προβλέπονται από το Σύνταγμα.

Με τη βαλίτσα στο χέρι...

Με τη βαλίτσα στο χέρι...             

ΜΕΡΟΣ  10^ον

ΣΤΗ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ                     

Το Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη χωρίζουν 963 χιλιόμετρα και τις ενώνουν δύο μεγάλες ομογένειες.

Δεν τολμώ να αναφέρω πόσοι ακριβώς Έλληνες ζουν στη Μελβούρνη, πρωτεύουσα της πολιτείας (ή κρατίδιου, όπως το αποκαλούν στην Ελλάδα) της Βικτώριας, πρώτον γιατί δεν νομίζω ότι γνωρίζει κάποιος τον ακριβή αριθμό αλλά και γιατί οι απόψεις διίστανται. Ένα, όμως, είναι γεγονός. Η Ελληνική Ομογένεια της Μελβούρνης είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Στη Μελβούρνη επίσης εκδίδεται και μία τις πιο έγκυρες ελληνόφωνες εφημερίδες του εξωτερικού που την κυκλοφορία της θα ζήλευαν πολλές αθηναϊκές εφημερίδες, ο «Νέος Κόσμος», με τον οποίο με συνδέουν πολλά χρόνια αγαστής συνεργασίας.