Μόσχα, 12 Απριλίου 2021
Αγαπητοί φίλοι!
ΖΗΤΩ – ΖΗΤΩ – ΖΗΤΩ !!! ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ – ΜΥΗΣΙΣ !!! Άλλα μία αξέχαστη βραδιά σφαιρικής, πολύπλευρης, πολυεπίπεδης μύησης στον Ελληνικό Κόσμο, στον Ελληνικό Πολιτισμό !!! Εξαιρετικά και ιδιαίτερα εικαστικά έργα των Γιούρι Σοστακόβ και Γιώργου Τόλη, πλούσιο, ουσιαστικό καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τη Χορωδία και το Χορευτικό Συγκρότημα του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π., άπλετη θετική ενέργεια, κέφι και ενθουσιασμός, χαρούμενα πρόσωπα, λαμπερά μάτια, ειλικρινή, αβίαστα χαμόγελα, ζεστή, εγκάρδια, φιλική ατμόσφαιρα και ανθρώπινη επικοινωνία.
Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 8 Απριλίου 2021 στον εκθεσιακό χώρο της Βιβλιοθήκης Ξένης Λογοτεχνίας «Μ.Ι. Ρουντόμινο» τα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής «Αινιγματική αρχαιότητα», η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού εγχειρήματος «ΑΡΧΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ - ΜΥΗΣΙΣ». Διοργανωτής της έκθεσης - το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.) με τους εταίρους μας-συνεργαζόμενους φορείς, την Ένωση Ζωγράφων Μόσχας και τη Βιβλιοθήκη Ξένης Λογοτεχνίας «Μ.Ι. Ρουντόμινο».
Επιμελήτρια της Έκθεσης η Ρωσίδα εικαστικός, μέλος της Ένωσης Ζωγράφων Μόσχας, Τατιάνα Μπάμπουσκινα.
Η έκθεση περιλαμβάνει έργα του Ρώσου εικαστικού Γιούρι Σεστακόβ και του Έλληνα ζωγράφου Γεωργίου Τόλη, τα έργα των οποίων διαπνέει μία βαθιά, ουσιαστική και ειλικρινής αγάπη για τον Ελληνικό Κόσμο, για την Ελληνική Αρχαιότητα, για μία γενεσιουργό περίοδο αριστουργημάτων σε ποικίλους τομείς της ανθρώπινης δράσης [λογοτεχνία, αρχιτεκτονική, φιλοσοφία, μαθηματικά, ιατρική], που συγκαταλέγονται στους θησαυρούς της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς, αποτελούν δε φορείς πανανθρώπινων, πάντα επίκαιρων, διαχρονικών μηνυμάτων, ιδεών και αξιών!!!
Η έκθεση φιλοξενείται στον ως άνω χώρο την περίοδο από 8 έως 30 Απριλίου 2021.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης εγκαινίων της έκθεσης περιλάμβανε:
Θερμότατοι χαιρετισμοί από τους συνδιοργανωτές, κατάθεση ψυχής από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, συναισθηματική φόρτιση, συγκίνηση για το εικαστικό τους επίτευγμα, πλούσιο, ανανεωμένο, ουσιαστικό πρόγραμμα από τα Συγκροτήματά μας, που συνεχώς βελτιώνουν την εκφραστικότητα στην ερμηνεία τους, εξαιρετικά ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα, χαρά και ενθουσιασμός, όλα αυτά μάς δώρισαν άλλη μία αξέχαστη βραδιά, με πληθώρα συναισθημάτων, ηφαιστειακή έκρηξη αναζωογονητικών κυμάτων ... !!! Η αίθουσα γεμάτη από φίλους των μουσών, εκπροσώπους του Διπλωματικού Σώματος Ελλάδας και Κύπρου, Έλληνες και Φιλέλληνες, λάτρεις απαυγάσματος της ελληνικής δημιουργίας «φιλοκαλοῦμέν τε γὰρ μετ’ εὐτελείας καὶ φιλοσοφοῦμεν ἄνευ μαλακίας …» [Θουκυδίδου, «Επιτάφιος Περικλέους»].
Φωτογραφίες από τα εγκαίνια της Έκθεσης δύνασθε να αντλήσετε στον εξής σύνδεσμο στο Διαδίκτυο: https://yadi.sk/d/X3YEEtZeNhQL4w
Παρατίθενται βίντεο από την εκδήλωση
https://drive.google.com/file/d/17JWuvUtNLJWW87GnmxoGnxfvWVV5q0SR/view?usp=sharing ευγενική παραχώρηση από τον Κιρίλλ, κάτοχο του Instagram channel @gorod_v_efire
https://disk.yandex.ru/d/x4V-DrgLWfxu1A?w=1
https://www.facebook.com/100002328849295/videos/3992971387457117/
https://www.facebook.com/100002328849295/videos/3992971387457117/
https://www.facebook.com/100001975995055/videos/3933008070108354/
https://www.facebook.com/100001975995055/videos/3933171606758667/
https://www.facebook.com/100001975995055/videos/3933175990091562/
https://www.facebook.com/100000303531775/videos/4097364560283621/
https://www.facebook.com/100000303531775/videos/4097364466950297/ https://www.facebook.com/100000303531775/videos/4099602450059832/
Επισυνάπτεται σχόλιο μετά το πέρας της εκδήλωσης, που λάβαμε από την εταίρο του Κ.Ε.Π. και ένθερμη Φιλέλληνα Τατιάνα Φεντουνόβα, δ/ντρια του Κέντρου Κοινωνικής Υποστήριξης του Δήμου Μόσχας (σε google-translation στην ελληνική).
Στις 8 Απριλίου, ο καιρός στη Μόσχα αντιστοιχούσε στο όνομα της έκθεσης, η οποία διοργανώθηκε από τον Διευθυντή Περιφερειακού Δημόσιου Οργανισμού «Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού» Θεοδώρα Γιαννίτση http://www.hecucenter.ru/ σε συνεργασία με εταίρους, την Ένωση της Μόσχας Καλλιτεχνών και της Βιβλιοθήκης Ξένων Λογοτεχνιών με το όνομα MI Rudomino "Μυστική Αρχαιότητα".
Οι Έλληνες, όπως και άλλοι λαοί της αρχαιότητας, προσπάθησαν να ξεδιπλώσουν τα τρομερά και συχνά ακατανόητα φυσικά φαινόμενα, για να γνωρίσουν εκείνες τις μυστηριώδεις άγνωστες δυνάμεις που διέπουν την ανθρώπινη ζωή. Η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων δημιούργησε την αρχαία ελληνική μυθολογία, κατοίκησε στον περιβάλλοντα κόσμο με καλά και κακά παραμύθια πλάσματα: ξηροί που εγκαταστάθηκαν σε άλση και δέντρα, νύμφες σε ποτάμια, ορδάδες στα βουνά, ωκεανίδες σε ωκεανούς και θάλασσες. Το πρόσωπο της φύσης, άγριο και επαναστατικό, προσωποποιήθηκε από κενταύρους και σάτυρους.
Αυτή τη μέρα, η φύση αντιστοιχούσε στο θέμα της βραδιάς. πλήρως, σύμφωνα με το είδος των φάρσες. Αρχικά, ο ήλιος χαϊδεύτηκε απαλά το κεφάλι, με τις ζεστές ακτίνες του, και ένα δευτερόλεπτο αργότερα ο ουρανός με ένα θυελλώδες σκούπισμα έριξε ένα απότομο χαλάζι στο έδαφος. Αλλά μετά από λίγα λεπτά, το στοιχείο μετατράπηκε σε μια ελαφριά αύρα μιας βραδιάς της Μόσχας.
Όλα πήγαν με την παραδοσιακή σειρά: Χαιρετισμοί από τον Πρεσβευτή Σύμβουλο της Ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα, Σταύρο Βενιζέλο, ομιλίες των προσκεκλημένων και των ευχαριστιών.
Στη συνέχεια στη σκηνή, η Θεοδώρα Γιαννίτση, κάλεσε τον Έλληνα καλλιτέχνη Γιώργο Τόλη. Ο καλλιτέχνης βγήκε αργά, με τα φύλλα στα οποία προετοιμάστηκε η ομιλία. Αλλά τα χέρια του έτρεμαν τόσο πολύ που η Θεοδώρα έπρεπε να κρατήσει το κείμενο μπροστά από τον καλλιτέχνη για να διαβάσει. Ο καλλιτέχνης μίλησε για τη διπλή έννοια της ελληνικής μυθολογίας, για τους πίνακες του που παρουσιάστηκαν στην έκθεση.
Αλλά είχα μόνο μία ερώτηση: πώς, με έναν τέτοιο τρόμο, ένα άτομο μπορεί να ζωγραφίσει φωτογραφίες;
Και ο Γιώργος Τόλης απάντησε σε αυτήν την ερώτηση, αμέσως για όλους, με ήρεμη φωνή, ως μέρος του κειμένου της αρχαίας ελληνικής επικής για τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος.
Πριν από 5 χρόνια, ο καλλιτέχνης διαγνώστηκε με νόσο του Πάρκινσον (μια αργά προοδευτική χρόνια νευρολογική νόσος). Από εκείνη τη στιγμή, άρχισε να σχεδιάζει εμμονικά για να είναι εγκαίρως μέχρι τη στιγμή που έγινε αδύνατο. Για να συνεχίσετε να εργάζεστε, πρέπει να αναγκάσετε τον εγκέφαλό σας να σφίξει τον έλεγχο και να διατάξετε τα χέρια σας να διατηρήσουν τη γραμμή. Με πλήρη εμβάπτιση στον κόσμο της ζωγραφικής, η ασθένεια υποχωρεί και η βούρτσα τραβάει ευθείες γραμμές, κτύπημα με κτύπημα, δημιουργώντας την προβλεπόμενη πλοκή.
Στο έργο του, ο καλλιτέχνης βλέπει επίσης την κοινωνική του αποστολή, αντιμετωπίζει την ασθένειά σας με σεβασμό, μην φοβάστε και ενώ υπάρχει χρόνος: δημιουργήστε, δημιουργήστε, αγαπήστε!
Μυστική πραγματικότητα, η νίκη του νου πάνω στο σώμα, ο πραγματικός σκοπός ...
Πολλές σκέψεις ήρθαν μετά από αυτή τη συνάντηση και με έκανε να κοιτάξω τις φωτογραφίες με διαφορετικό τρόπο και πιθανώς στη ζωή….
Εις το επανιδείν, αγαπητοί φίλοι μας !!!
Βιβλιοθήκη Ξένης Λογοτεχνίας «Μ.Ι. Ρουντόμινο»
1, Nikoloyamskaya,
Αίθουσα Εκθέσεων, 3ος όροφος,
metro station “Taganskaya”, “Marksistskaya”
Η ΄Εκθεση λειτουργεί την περίοδο 8-30 Απριλίου 2021
ώρες λειτουργίας της έκθεσης – καθημερινές: 11.00-20.00,
Σάββατο, Κυριακή: 11.00-19.00.
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!
ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΘΕΝΑΡΟΤΕΡΟΙ, ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟΙ και, συνεπώς, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ !!!
Εις το επανιδείν, φίλοι μας !
Με εκτίμηση,
Δώρα Γιαννίτση
διευθύντρια Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού (Κ.Ε.Π.)
Ακολουθεί αναλυτικό βιογραφικό των δύο εικαστικών σε ρωσική και ελληνική.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΛΗ
4 του Μάη, ημέρα Τρίτη του έτους 1954 γεννήθηκα στο μικρό αλλά πανέμορφο χωριό Πεντόλακκος Ιωαννίνων.
Το πατρικό μου σπίτι είναι έξω από το χωριό με μοναδική θέα απεραντοσύνης, όπου τέσσερεις διαφορετικοί ορίζοντες εκτείνονται στο οπτικό σου πεδίο.
Από μικρός παρατηρούσα την ανατολή του ήλιου, τη δύση, το πέταγμα του αετού και φυσικά τον ταύρο, το άλογο και κάτω στο ποτάμι τις πέστροφες και τα χέλια. Με την ζωγραφική ασχολήθηκα από το δημοτικό, όπου έκανα με μολύβι κυρίως ήρωες της Ελληνικής Επανάστασης και χάρτες γεωγραφίας. Το 1966 έφυγα από το χωριό για να φοιτήσω στην Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων. Εκεί είχα την τιμή και την τύχη να έχω καθηγητή τον κ. Παύλο Βρέλλη, γλύπτη και ζωγράφο. Στην τελευταία τάξη του Λυκείου μας έβαλε να ζωγραφίσουμε ένα ορεινό τοπίο. Είχα ξεχάσει τις ξυλομπογιές μου και μόνο με το μολύβι ζωγράφισα ένα βράχο με ένα ξερό κλαδί και στον ορίζοντα το πέταγμα ενός αετού. Τελείωσα πρώτος και παραδίδοντάς του την ζωγραφική μου με ρώτησε "Ποιό κύκλο σπουδών δήλωσες για να σπουδάσεις?"
Του απάντησα "Πολυτεχνικό Κύκλο". Εκείνος γύρισε και μου είπε "Γιατί δεν έβαλες την Σχολή Καλών Τεχνών?"
Και εγώ του απάντησα "Η ζωγραφική είναι για παιδιά πλουσίων, εγώ ψάχνω ένα επάγγελμα που θα μου εξασφαλίζει τα προς το ζειν." " Πάντως να ξέρεις ότι το έχεις μέσα σου το μικρόβιο της ζωγραφικής" ήταν τα τελευταία λόγια του.
Σπούδασα Τεχνολόγος Πολιτικός Μηχανικός και στη συνέχεια προσελήφθην ως διοικητικός υπάλληλος στο Υπουργείο Εξωτερικών. ΄Ολα αυτά τα χρόνια ζωγράφιζα περιστασιακά. Υπηρέτησα στην Ελληνική Πρεσβεία στην Αβάνα από όπου επηρρεάστικα καταλυτικά από την αφροκουβάνικη κουλτούρα.
Διαγνώστηκα από την ασθένεια Πάρκινσον στα τέλη του 2016. Απжщ τότε ξεκίνησα μανιωδώς να ζωγραφίζω διότι αισθάνθηκα την ανάγκη να εκφραστώ.... να βγάλω τις βιωματικές εικόνες που έχω μέσα μου, πριν ακόμα σταθώ ανίκανος να ζωγραφίσω, λόγω της ασθένειας.
Τα χρώματά μου είναι έντονα και αυτό οφείλεται στις παραστάσεις των παιδικών μου χρόνων, το κόκκινο της ντομάτας, το κίτρινο του ώριμου σιταριού, το πράσινο του αγρού, το καφέ της γης στο όργωμα και το μπλέ του ουρανού. Οι παραστάσεις των έργων μου απεικονίζουν την αρχαία ελληνική μυθολογία, όπερες και musical αλλά κυρίως έχουν επιρροή από αφροκουβάνικη και ισπανική κουλτούρα.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΟΥΡΙ ΣΕΣΤΑΚΟΒ.
Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1953 στη Μόσχα στο Arbat. Σπούδασε στη Μόσχα στην Παιδική Σχολή Τέχνης №2. Πριν από το ινστιτούτο, συνεργάστηκα με τον καλλιτέχνη Jan Rauchwerger, ο οποίος μου άνοιξε τον κόσμο της μεγάλης τέχνης της ζωγραφικής και των γραφικών. Το 1970 εισήλθε στο Πολυγραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας και αποφοίτησε με πτυχίο στα βιβλία γραφικών το 1975. Σπούδασε στο B.M.Basov, Yu.K. Burdzhelyan και A.D. Goncharov.
Μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της Μόσχας. Ασχολούμαι με γραφικά και ζωγραφική. Από το 1990, μαζί με τη ζωγραφική, εργάζομαι ως καλλιτέχνης ενός βιβλίου αποκλειστικού συγγραφέα. Οι σουίτες λιθογραφίας έχουν δημιουργηθεί για πέντε εκδόσεις.
Βιβλία με λιθογραφίες του συγγραφέα του Y. Shestakov:
• 1992. Francois Villon "Selected", κυκλοφορία 55 αντιγράφων, εκδοτικός οίκος "Prosvet" (Μόσχα).
• 1997. Francois Rabelais "Η επιγραφή στις πύλες της Μονής Thelem" (κεφάλαιο από "Gargantua and Pantagruel"). Το κείμενο του βιβλίου εκτυπώνεται στα ρωσικά και τα παλιά γαλλικά με μεταξοτυπία. Η κυκλοφορία του βιβλίου είναι 65 αντίτυπα. Το βιβλίο περιέχει 17 λιθογραφίες σε 7 χρώματα. "Εκδοτικός οίκος A. N. Sevastianov".
• 2004. "Σαπφώ. Τραγούδια". Η κυκλοφορία είναι 16 αντίγραφα. Το κείμενο (μεταξοτυπία) εκτυπώνεται παράλληλα στα Ρωσικά και τα Αρχαία Ελληνικά. Το βιβλίο περιέχει 24 λιθογραφίες σε 4-7 χρώματα. Οι λιθογραφίες τυπώθηκαν στα εργαστήρια του Τμήματος Εκτύπωσης της Μόσχας (εκτυπωτές Viktor Abramov και Yuri Zharov) και στα εργαστήρια του σπιτιού τέχνης Chelyuskinskaya (εκτυπωτής Viktor Komarov).
• 2008. Επιγράμματα της Ελληνικής Ανθολογίας. Αγαπημένα ». Η κυκλοφορία του βιβλίου είναι 7 αντίτυπα. Κείμενο - εκτύπωση μεταξιού. Το βιβλίο περιέχει 20 λιθογραφίες σε 5-7 χρώματα. Λιθογραφίες τυπώθηκαν στα εργαστήρια του Τμήματος Εκτύπωσης της Μόσχας. Εκτυπωτής Βίκτορ Αμπράμοφ.
• 2012-2015. Σουίτα λιθογραφιών με βάση τα έργα του Ι. Babel.
Τα βιβλία με λιθογραφίες του Y. Shestakov είναι:
τη Βιβλιοθήκη του Ερμιτάζ (Αγία Πετρούπολη),
τη βιβλιοθήκη του Ρωσικού Μουσείου (Αγία Πετρούπολη),
Κρατική ρωσική βιβλιοθήκη (παλαιότερα πήρε το όνομά του από τον Λένιν),
Μουσείο Τέχνης Kaluga
Μουσείο Τέχνης Γιαροσλάβλ
Τμήμα Εκτυπώσεων της Δημόσιας Δημόσιας Βιβλιοθήκης (Αγία Πετρούπολη)
Τμήμα Γραφικών του Μουσείου Καλών Τεχνών. A. Pushkin (Μόσχα),
τη βιβλιοθήκη της κρατικής γκαλερί Tretyakov (Μόσχα),
Μουσείο Ex-libris (Μόσχα),
Κεντρική Βιβλιοθήκη για την Τέχνη (Μόσχα),
F. Μουσείο Rable (Γαλλία),
Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ (ΗΠΑ).
Σε ιδιωτικές συλλογές στη Ρωσία, τη Γερμανία, το Βέλγιο.
Έχω εκθέσει ως ζωγράφος και γραφίστας από το 1976.
Σημαντικές εκθέσεις:
1995 - Έκθεση βιβλίων συγγραφέων και γραφικών βιβλίων Μόσχα, st. Pushkinskaya, Κεντρική Βιβλιοθήκη Τέχνης.
1999 - Έκθεση ζωγραφικής, "Χερσόνησος θησαυρού". Μικρή αρένα. Μόσχα.
2000 - Έκθεση καλλιτεχνών βιβλίων, Μόσχα, "Maly Manezh".
2002 - Έκθεση "Artist's Book", Μόσχα, Goethe Institute.
2002 Δεκέμβριος-2003 Μάρτιος, έκθεση «Μουσείο Βιβλίων» (έως την 240η επέτειο του Μουσείου Βιβλίων του Κρατικού Ερμιτάζ), Αγία Πετρούπολη. Κρατικό Ερμιτάζ.
2003 - Έκθεση «Εικονογράφηση βιβλίου στη Ρωσία». Έκθεση βιβλίων της Φρανκφούρτης. Φρανκφούρτη, Γερμανία.
2004 - Έκθεση "Ρωσία 10". Μόσχα. CHA.
2011 - Προσωπική έκθεση. "Ζωγραφική, γραφικά". Μόσχα. Ρωσική κρατική βιβλιοθήκη
2013 - Προσωπική έκθεση. "Το βιβλίο του συγγραφέα του Γ. Σεστακόβ." Μουσείο Καλών Τεχνών Pushkin, Irbit
2017 - Προσωπική έκθεση. "Ζωγραφική. ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ. Βιβλίο του συγγραφέα ".
Μουσείο Τέχνης Kaluga, Kaluga.
2018 23 Οκτωβρίου - 27 Ιανουαρίου 2019 Έκθεση «ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΚΡΕΜΑΤΟΣ Σελίδες της ιστορίας της σύγχρονης εποχής. 1918 -2018 ", Αγία Πετρούπολη. Κρατικό Ερμιτάζ.
Πρόλογος για τη Σαπφώ.
Οι στίχοι της Αρχαίας Ελλάδας είναι διαφορετικοί από τους στίχους κατά την κατανόησή μας. Η ελληνική λυρική ποίηση, το μελό, είναι ένας συνδυασμός λέξεων και μουσικής, ποιήματα που γίνονται με τη συνοδεία μιας λύρας ή κιθάρας. Είναι το αρχαίο ελληνικό «μελό» που κρύβεται πίσω από την αγγλική μελωδία και τη «μελωδία» μας.
Η ποίηση της Σαπφώ ανήκει επίσης στα μελό. Sappho, Sappho (ή Ψάφα, όπως την αποκαλεί η Αφροδίτη στο πρώτο ποίημα σε μια φανταστική συνομιλία) - παραλλαγές του ονόματος της ποιητής που έζησε στο τέλος του 7ου - πρώτου μισού του 6ου αιώνα π.Χ. στο νησί της Λέσβου, στην ελληνική περιοχή της Αιολίας. Ο Πλάτων αποκαλούσε τη Σαπφώ «τη δέκατη Μούσα», συμπεριλήφθηκε στον κανόνα των μεγαλύτερων Ελλήνων ποιητών. Το Aeolian melika είναι η ποίηση των υποκειμενικών εμπειριών. Τα κύρια θέματα των ποιημάτων της Σαπφώ ήταν η φιλία, η αγάπη, οι περιγραφές των εικόνων της φύσης, αλλά έγραψε επίσης ύμνους στους θεούς και τα επιθήματα (γαμήλια τραγούδια), ωστόσο, επίσης γεμάτη υποκειμενικές εμπειρίες και συγκεχυμένα συναισθήματα. Η πρακτική των γυναικείων κοινοτήτων που υιοθετήθηκε στη Λέσβο, σκοπός της οποίας ήταν να εκπαιδεύσει νεαρά κορίτσια και να τις προετοιμάσει για γάμο, ξεχάστηκε πολύ σύντομα από την ίδια την αρχαιότητα, για να μην αναφέρουμε μεταγενέστερες εποχές, και αυτό οδήγησε σε μια πολύ αντιφατική φύση των αξιολογήσεων και δημιουργικότητα, και τον ίδιο τον τρόπο ζωής του Σαπφώ. Ωστόσο, πολλές μαρτυρίες δείχνουν ότι για τους συγχρόνους της ήταν μια διάσημη και πολύ σεβαστή μέντορα κοριτσιών, στην οποία στάλθηκαν εκπρόσωποι ευγενών οικογενειών από διάφορες περιοχές της Ελλάδας για να εκπαιδεύσουν.
Όπως είναι γνωστό από αρχαίες πηγές, η Σαπφώ διέθετε 9 βιβλία (παπύρους), τα οποία ανέρχονταν σε περίπου 9 χιλιάδες γραμμές ποίησης. Αλλά τα περισσότερα από αυτά τα ποιήματα έπρεπε να μοιραστούν τη μοίρα πολλών έργων αρχαίων συγγραφέων, που χάθηκαν κατά τη μετάβαση από την αρχαιότητα στον Μεσαίωνα. Παίρνουμε πληροφορίες για τη Σαπφώ από ευρήματα πάπυρου διαφόρων βαθμών διατήρησης και από μαρτυρίες και αποσπάσματα εκείνων των αρχαίων συγγραφέων που αγαπούσαν τους μεσαιωνικούς γραφογράφους περισσότερο από το συναισθηματικό Αιολικό. Ο κατακερματισμός της ποιητικής κληρονομιάς της Σαπφώ αντικατοπτρίζεται στα ελληνικά κείμενα αυτής της έκδοσης: αγκύλες και τελείες, που υιοθετήθηκαν σε επιστημονικές εκδόσεις, υποδηλώνουν τα κατεστραμμένα μέρη του κειμένου. Τα ποιήματα του Σαπφώ έχουν αποκατασταθεί από περισσότερες από μία γενιές επιστημόνων και εξακολουθούν να τελειοποιούνται, λαμβάνοντας υπόψη νέα ευρήματα και νέες εικασίες.
Οι ρωσικές μεταφράσεις του Sappho ανήκουν στο στυλό του Vikentiy Vikentievich Veresaev, ενός από τους καλύτερους μεταφραστές των αρχαίων ελληνικών στίχων, των οποίων η αρχή της μετάφρασης ήταν, πρώτα απ 'όλα, η ακρίβεια στη μεταφορά όχι μόνο μιας συγκεκριμένης λέξης και εικόνας, αλλά και ενός ιδιαίτερου πνεύματος και αισθητικής σημασία του πρωτότυπου.
Αλλά το κύριο πράγμα σε αυτήν την έκδοση, φυσικά, δεν είναι μόνο και όχι τόσο η Σαπφώ όσο οι λιθογραφίες της συγγραφέα εμπνευσμένες από τις εικόνες της. Αυτή η έκδοση, κατά μία έννοια, μας φέρνει πίσω στην εποχή της αρχής της εκτύπωσης, όταν ο αχώριστος συνδυασμός κειμένου και σχεδίου μετέτρεψε κάθε βιβλίο σε αριστούργημα.
Συντάκτης Yana Zabudskaya
Σχετικά με το έργο του Yu.V. Σεστακόβ.
Η μοίρα ενός καλλιτέχνη είναι πάντα περίεργη, ενδιαφέρουσα, φαίνεται ενδιαφέρουσα, ιδιαίτερα μυστηριώδης σε εκείνη την οικεία στιγμή όταν δημιουργείται κάτι νέο που δεν υπήρχε πριν από τα χέρια ενός δασκάλου, ο οποίος λαμβάνει ζωή, και μερικές φορές μια ενδιαφέρουσα και πιο συναρπαστική μοίρα από του καλλιτέχνη. Ένας καλλιτέχνης είναι δημιουργός και έτσι είναι ελκυστικός και ενδιαφέρων. Το πώς δημιούργησε τους πίνακες του είναι ένα μυστήριο που κάνει τη ζωή του ως δημιουργός διαφορετική από την καθημερινή ζωή ενός ατόμου. Αυτός είναι ο παραδοσιακός τρόπος σκέψης κατά τη συγγραφή βιογραφικών ή κριτικών σημειώσεων ή άρθρων. Η μοίρα του ήρωά μας. Αντιθέτως, εξωτερικά είναι αρκετά συνηθισμένο. Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1953 στη Μόσχα. Σπούδασε στη Σχολή Παιδικής Τέχνης της Μόσχας στην πόλη Νο. 2. Το 1970 εισήλθε στο Πολυγραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας και το 1975 αποφοίτησε από αυτήν ως γραφίστας. Σπούδασε στο B.M. Μπάσοφ. Εκτίθεται ως γραφίστας και ζωγράφος από το 1976. Μέλος της Ένωσης Καλλιτεχνών της Μόσχας (ένωση "Εκτύπωση"). Το 2008 του απονεμήθηκε δίπλωμα με το όνομα I.I. Νίβινσκι. Εξωτερικά, αρκετά παραδοσιακή μοίρα, αλλά αυτό είναι μόνο εξωτερικά. Όταν ο Yu.V. Shestakov, συνέβη ένα περιστατικό ή έφτασε η ώρα, και είναι από έναν συνηθισμένο γραφίστα, εικονογράφο και ζωγράφο, τη δεκαετία του 1980. παρασυρμένος από το είδος των βιβλίων μικρής κυκλοφορίας με τα γραφικά του συγγραφέα, μετατράπηκε σε δημιουργό όμορφων βιβλίων. Πιθανώς, αυτό δεν είναι τυχαίο ...
Ο ήρωας μας, Yu.V. Ο Shestakov είναι ένας παγκόσμιος και ασυνήθιστος δάσκαλος. Το έργο του δεν είναι μόνο μια αναζήτηση για φόρμα, χρώμα, επιτυχημένη σύνθεση, όπως πολλοί καλλιτέχνες, αλλά είναι επίσης η επιθυμία να συνδυάσει τη λογοτεχνία, το κείμενο και την καλλιτεχνική μορφή, την ενσωμάτωση της λέξης στις εικόνες των αντίστοιχων εποχών, αλλά ενδιαφέρουσα σήμερα , διαβάστε την εποχή μας. Yu.V. Ο Shestakov λειτουργεί σε διάφορες τεχνικές: πολύχρωμη λιθογραφία, παραδοσιακή ακουαρέλα και γκουάς. Ο στόχος του είναι να δημιουργήσει ένα βιβλίο ως έργο χωρικής τέχνης. Το έργο δεν είναι εύκολο, ειδικά σήμερα, όταν η επιθυμία για ένα όμορφο βιβλίο, ένα βιβλίο καλλιτέχνη, εκδόσεις bibliophile απασχολείται από συλλέκτες-αισθητικές-βιβλιοφίλους και υπαλλήλους μουσείων - ένα θέμα που είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στη λογοτεχνία της σύγχρονης τέχνης.
Βιβλία του Yu.V. Ο Shestakov έχει διαφορετική μορφή. Πρόκειται τόσο για έναν παραδοσιακό κώδικα όσο και για έναν φάκελο με εικονογραφήσεις και κείμενο, που είναι αδιαχώριστα ο ένας από τον άλλο και είναι αδύνατοι χωρίς ο ένας τον άλλον, επομένως παραμένουν ένα βιβλιοφιλικό βιβλίο, ένα βιβλίο καλλιτέχνη, το οποίο διαφέρει στο ότι η λέξη και η εικόνα είναι αδιαχώριστα αυτό, παραμένουν μια ενιαία μορφή τέχνης που κάνει το βιβλίο να είναι έργο τέχνης.
"Ένας ενιαίος ρυθμός είναι σημαντικός σε ένα βιβλίο", λέει ο καλλιτέχνης, και ως εκ τούτου κάθε φύλλο πρέπει να θυμάται ότι είναι μέρος του συνόλου. " Αυτή είναι μια από τις κύριες αρχές της κατασκευής του βιβλίου του Yu.V. Shestakov, αλλά υπάρχουν και άλλοι. "Το χρώμα είναι το σημαντικό πράγμα που δίνει ζωή στην εικόνα." Χρώμα, χρωματισμός στα γραφικά του βιβλίου του Yu.V. Το Shestakov είναι εξίσου σημαντικό με τη γραμμή. Οι εικόνες του είναι γραφικές και γραφικές ταυτόχρονα, και αυτό είναι το χαρακτηριστικό που δίνει μοναδικές, αλλά αναγνωρίσιμες μορφές, εικόνες σε βιβλία, εικονογραφήσεις του Yu.V. Σεστακόβ.
Μεταξύ των χαρακτηριστικών του γραφικού τρόπου, του στυλ του καλλιτέχνη και της τεχνικής με την οποία δημιουργεί τα βιβλία του. «Επέλεξα την τεχνική της λιθογραφίας. Έχει πλούσιες δυνατότητες υφής, μεταφέρει τον κόκκο της πέτρας, και βαθιά πλήρωση μελανιού και τις καλύτερες πινελιές μολυβιού. Μπορείτε ακόμη και να δημιουργήσετε ένα αποτύπωμα της αναπνοής ενός ατόμου σε αυτό. "
Μαλακό, ζωγραφικά στην ουσία, η λιθογραφία συνδυάζει τις δυνατότητες χάραξης, σκληρών πινελιών και μαλακών γραμμών, σύνθετων χρωματικών λύσεων και ενός καθαρού γραφικού περιγράμματος της εικόνας. Αυτά είναι τα γραφικά βιβλίων του Yu.V. Shestakov, στην οποία αποκαλύπτεται η τεχνική της λιθογραφίας. Αυτή η κάπως παραδοσιακή τεχνική κρύβει την προσωπικότητα του δημιουργού: το πάθος του, τη διάνοιά του, τις αισθήσεις του, τη διαίσθηση, το συναίσθημα και, τέλος, την επίγνωση του νόμου του αναπόφευκτου, που καθορίζεται από το υλικό, την τεχνική και, φυσικά, την καλλιτεχνική αίσθηση, την κατανόηση και το όραμα της εικονιστικής μορφής του κειμένου του έργου ... «Η πρώτη ερώτηση - γιατί, η δεύτερη - πώς", έτσι είναι ο Yu.V. Σεστακόβ. Επιπλέον, ο νόμος της λιθογραφίας είναι η επεξεργασία της επιφάνειας της πέτρας, η κατανομή της σκίασης, "παύσεις, διαστήματα, κηλίδες", η αναζήτηση σχετικών χρωμάτων, η δημιουργία επιφανειακής ενότητας.
Το πρώτο βιβλίο του Yu.V. Η Shestakov δημοσιεύθηκε το 1992 με κυκλοφορία 65 αντιγράφων. Αυτά είναι επιλεγμένα ποιήματα του François Villon. Για αυτήν την έκδοση, που πραγματοποιήθηκε από τον εκδοτικό οίκο Prosvet (Μόσχα), δημιουργήθηκε μια σειρά από λιθογραφίες και αναπτύχθηκε διακοσμητικός σχεδιασμός.
1994-1995 Yu.V. Ο Shestakov ανατέθηκε από τον εκδοτικό οίκο A.N. Ο Σεβαστιανόβα δημιουργεί μινιατούρες, βάσει των οποίων φτιάχνει 17 λιθογραφίες για το βιβλίο "Η επιγραφή στις πύλες της Μονής Τηλέμ" από το μυθιστόρημα "Gargantua and Pantagruel". Τα φύλλα εκτυπώθηκαν σε επτά χρώματα από τον πλοίαρχο Nathan Kachai, σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, "ένας λεπτός χρωματιστής και ένας καλός εκτυπωτής."
Σε αυτήν την έκδοση, ο τρόπος του καλλιτέχνη και η αρχή του έργου του έχουν ήδη καθοριστεί με σαφήνεια - για να πιάσει τη μουσική των λέξεων, το συναίσθημα της λογοτεχνίας και να την αναπαραγάγει σε μια μορφή που δεν θα έρχεται σε αντίθεση με την εποχή, αλλά στην εικόνα, κατανόηση του σύγχρονος αναγνώστης, διανοούμενος, γνώστης της τέχνης και της ιστορίας της.
Ακριβώς είναι η επιθυμία να ενσωματωθούν μορφές - γραμμές, χρώμα που βρίσκονται στα έργα του Yu.V. Ο Shestakov, ένας βαθύς γνώστης και λάτρης της παλιάς ευρωπαϊκής τέχνης. Ίσως το πρώτο μεγάλο αφιέρωμα σε αυτήν την αγάπη βρήκε έκφραση στις απεικονίσεις του στον Ραμπέλαη.
Συλλέκτης, λάτρης των γραφικών, έργα παλαιών Γερμανών δασκάλων, θαυμαστής των Ολλανδών και Φλαμανδών καλλιτεχνών, θαυμαστής των Luke Leiden, Rembrandt και Schongauer, Dürer, γνώστης των Cranach και Baldung Green - συλλέκτης όλων αυτών των μεγάλων δασκάλων, Yu.V. Ο Shestakov δημιούργησε τον δικό του θαυμάσιο κόσμο, όπου το δικό του έργο είναι αδιαχώριστο από την αιώνια αρχαιότητα της Χρυσής Εποχής των Βορρά. Όπως τους, Yu.V. Ο Σεστακόβ διατηρεί τα "λείψανα" του και τα εξετάζει προσεκτικά, βιαστικά, συνδέοντας ψυχικά με τη μεγάλη κληρονομιά που βρίσκει μια νέα συνέχεια και αναγέννηση στο πρόγραμμά του. Υπό αυτήν την έννοια, ο Yu.V. Ο Shestakov είναι ένας συλλέκτης κοντά στους καλλιτέχνες του 16ου - 17ου αιώνα που συγκέντρωσαν το περίεργο περίπτερο - συλλογές περίεργων αντικειμένων και ζωγραφικών έργων που ήταν ζωτικής σημασίας στο έργο τους. Εξίσου ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής δημιουργικότητας και αντικειμένων, χαρακτικά από τη συλλογή του Yu.V. Shestakov, βοηθώντας τον ιδιοκτήτη του να αναζητήσει αυτό που μερικές φορές ονομάζεται η τελειότητα της καλλιτεχνικής φόρμας.
Το 2004, ένα από τα πιο αξιοσημείωτα βιβλία του Yu.V. Τα "Τραγούδια του Σαπφώ" του Σεστακόβ, στο οποίο το χρώμα και η γραμμή συνδυάστηκαν σε καταπληκτικές συνθέσεις που συνέλαβαν το πνεύμα της αρχαίας ποίησης και της μουσικής.
«Μόλις στην Κριμαία της Χερσονήσου, - λέει ο Yu.V. Shestakov, - Είδα μια παλαιά τοιχογραφία. Εκείνη την εποχή, σκέφτηκα μια σειρά λιθογραφιών με βάση την ποίηση της Σαπφώ. Συνειδητοποίησα ότι αυτή η τοιχογραφία θα καθόριζε την κατεύθυνση της δουλειάς μου. Έδειξε το κεφάλι ενός νεαρού άνδρα. Ήταν ένα θραύσμα, ένα κομμάτι μιας προηγούμενης ζωής, μακρινό, εξαφανισμένο και όμορφο. Μια φωτεινή καλοκαιρινή μέρα έλαμψε στη λευκή τοιχογραφία με χρωματιστά αντανακλαστικά - πρασινωπό, μπλε, κίτρινο. Για μια στιγμή, φάνηκε ότι το πρόσωπο του αγοριού συνέχισε να ζει. Αυτό το κομμάτι της τοιχογραφίας ήταν γεμάτο αφή: τα χέρια ενός καλλιτέχνη, άνεμος, ήλιος, ομίχλη, υγρασία. Τελικά - τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να μάθουμε από καιρό πώς επεξεργάζεται το αεροπλάνο. <…>
Ενώ εργαζόμουν στις λιθογραφίες, θυμήθηκα την τοιχογραφία Chersonesus και αυτό με ώθησε να λύσω κάποιες συνθέσεις όπως θραύσματα μιας τοιχογραφίας που βρίσκονται στο λευκό πεδίο του φύλλου. Έτσι, υπήρχε χώρος για το ποιητικό κείμενο και συνδέθηκε με την εικόνα μέσω της λευκής γραμματοσειράς. Ήθελα τα όμορφα τραγούδια της Σαπφώ, και η ελληνική λυρική ποίηση, το μελό, είναι ένας συνδυασμός λέξεων και μουσικής, ποιήματα που γίνονται με τη συνοδεία μιας λύρας ή κιθάρας, σε συνδυασμό με το χρώμα, το ρυθμό. "
"Σαπφώ. Τα τραγούδια »(2004) εκτυπώθηκαν σε έντυπη σειρά 16 αντιγράφων. Το κείμενο (μεταξοτυπία) εκτυπώνεται παράλληλα στα Ρωσικά και τα Αρχαία Ελληνικά. Το βιβλίο περιέχει 24 λιθογραφίες σε 4 και 7 χρώματα. Οι λιθογραφίες τυπώθηκαν στα εργαστήρια του Τμήματος Εκτύπωσης της Μόσχας (εκτυπωτές Viktor Abramov και Yuri Zharov) και στα εργαστήρια του σπιτιού τέχνης Chelyuskinskaya (εκτυπωτής Viktor Komarov).
Το 2008, το θέμα αντίκες συνεχίστηκε. Τα επιγράμματα της ελληνικής ανθολογίας. Αγαπημένα ». Η κυκλοφορία αποτελείται από 7 αντίγραφα. Το κείμενο είναι τυπωμένο με μεταξοτυπία. Το βιβλίο περιέχει 20 λιθογραφίες σε 5-7 χρώματα. Λιθογραφίες τυπώθηκαν στα εργαστήρια του Τμήματος Εκτύπωσης της Μόσχας. Εκτυπωτής Βίκτορ Αμπράμοφ.
Το παλιό θέμα του Yu.V. Η Shestakova έλαβε την πιο ζωντανή έκφραση. Το συναίσθημα του καλλιτέχνη, η διαίσθησή του, η εκπληκτική ανάπτυξη των μορφών, η ίδια η διαμόρφωση, η κατασκευή συνθέσεων, φαίνεται, συναντά άμεσα ανάλογα στην ελληνική πλαστική τέχνη και ζωγραφική. Λαμβάνοντας υπόψη, για παράδειγμα, τη Δελφική ζωφόρο, πιάνετε τον εαυτό σας να σκέφτεστε ότι έχετε ήδη δει κάτι παρόμοιο, αλλά τα γραφικά του Yu.V. Η Shestakova, όταν την απευθύνεται, καταστρέφει ξανά αυτή τη σκέψη. Ναι, το πνεύμα, ένα είδος ανεξάντλητης γενικής αίσθησης ομοιότητας, συγγένεια μεταξύ του έργου του αρχαίου αφέντη της κλασικής εποχής και του σύγχρονου καλλιτέχνη. Αλλά εδώ τα τραγούδια της Σαπφώ και των ελληνικών επιγραφών, αρχαίες τοιχογραφίες και δάσκαλοι της Βόρειας Ευρώπης, σπουδαίοι μυθιστοριογράφοι με την αγάπη τους για την αρχαιότητα και τα καλλιτεχνικά συναισθήματα ενός σύγχρονου πλοιάρχου φταίνε, όλα αυτά συνδυάζονται στην καλλιτεχνική συνείδηση του πλοιάρχου, ο οποίος δημιούργησε εκπληκτικά γραφικά γραφικά, αρχαία και μοντέρνα, εκλεπτυσμένα σε χρώμα και μορφές, γενικό στυλ, το σύνολο που συνδέει τη μουσική και τη λέξη σε μια καλλιτεχνική μορφή, σε αντίθεση με άλλα και γνωστά και αναγνωρίσιμα στα γραφικά-εικονογραφικά έργα του Yu.V. Σεστακόβ.
Ολέγκ Χρόμοφ
πλήρες μέλος της Ρωσικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών.