28 июля - День крещения Руси !!!
Греческий Культурный Центр – ГКЦ (www.hecucenter.ru) рад препроводить актуальную информацию о современных, текущих событиях, в истории и жизни России и Греции, Греческого Мира:
28 июля - День крещения Руси !!!
«Крещение Руси» Виктор Васнецов. 1885-96 гг.
Крещение Руси — один из великих праздников в Русской православной церкви, государственная памятная дата Российской Федерации, законодательно установленная 31 мая 2010 года. Отмечается ежегодно 28 июля, как день памяти святого равноапостольного великого князя Владимира — крестителя Руси (15 июля по юлианскому календарю). День Крещения Руси закреплён в законодательстве Российской Федерации «в качестве памятной даты важного исторического события, оказавшего значительное влияние на общественное, духовное и культурное развитие народов России и на укрепление российской государственности».
Крещение Руси произошло в X веке, и оно считается одним из наиболее важных событий в отечественной истории. Если ориентироваться на «Повесть временных лет», то это случилось в летний период 988 года. Состоялось крещение Руси на территории Киева, в водах Днепра. Именно там князь Владимир решил в первый раз массово крестить киевлян. Постепенно новая вера появилась на территории остальных русских земель. Люди отказались от языческих идолов и решили их сбросить в реки, вывалять в грязи, а также поколотить палками.
Предпосылки и причины
Если ориентироваться на исторические источники, то крещение Руси являлось выбором Владимира с чётко поставленной целью. Это решение было связано с его собственными религиозными стремлениями. Также отмечается взаимосвязь с политическими причинами. К примеру, Древнерусское государство должно было стать частью мировых держав. При этом князь Владимир был недоволен тем, что его подданные поклонялись языческим богам.
В конце 980-х годов Владимир вместе со своей дружиной решили придерживаться новой веры. Этот вопрос долго обсуждался, проводились переговоры с другими государствами, которые придерживались иной веры. В летописи отмечено об «испытании вер» князем Владимиром. Считается, что его убеждали принять веру мусульмане, а также иудаизированные хазары. Князь отправил личные посольства «в греки», «в немцы», «в болгары» с целью испытать их службу. Когда посольства вернулись, он остановился на христианстве. Послы были поражены тем, насколько красивым было богослужение.
Это была не единственная причина, почему князь Владимир решил принять христианство в православном варианте. Он также желал укрепить связи, которые уже успели установиться с Византией. На тот момент Византийская империя считалась невероятно могущественной.
Крещение русских городов и учреждение церковной организации на Руси
Значение крещения Руси
Принятие христианства имело значительные политические последствия. Оно способствовало усилению международного престижа Руси, дальнейшему укреплению и расширению уже традиционных связей с Византией, расширению контактов с южнославянским миром и странами Запада.
Крещение Руси было важно и для социальной жизни древнерусского общества. Важнейший постулат христианства исходил из принципа божественной природы верховной власти. Постулат православия о «симфонии властей» превращал церковь в сильную опору власти, давая возможность духовного объединения всего государства и освящения всей системы общественных отношений. Принятие христианства способствовало быстрому укреплению государственных институтов.
Крещение Руси вело к национальной консолидации и к развитию культуры. Оно содействовало развитию зодчества и живописи в средневековых её формах, проникновению византийской культуры как наследницы античной традиции. Особенно важным было распространение кириллической письменности и книжной традиции: именно после крещения Руси возникли первые памятники древнерусской письменной культуры.
На государственном уровне праздник впервые отметили в Российской империи в 1888-м при императоре Александре III. В тот год отмечали 900-летие со дня крещения Руси. К празднику реставрировали и строили новые церкви, раздавали в учебных заведениях специально написанное житие святого равноапостольного князя Владимира, устанавливали иконы в честь князя. Юбилей широко отмечали в день памяти князя — 15 июля по старому стилю. В Москве утром начался крестный ход из церкви Святого Князя Владимира до Успенского собора, откуда после литургии крестный ход направлялся на молебен на Соборную площадь Кремля. Оттуда шествие прошло на Москву-реку для водосвятия и возвратилось обратно на площадь.
Тысячелетие со дня крещения Руси отмечали в СССР в 1988-м. Тогда одним из главных мероприятий был концерт в Большом театре Союза ССР и награждение церковнослужителей орденами Трудового Красного Знамени и Дружбы народов. Впрочем, по мнению некоторых историков, празднование было расценено как часть советского официоза эпохи перестройки.
Лишь в 2010-м президент России Дмитрий Медведев подписал указ, согласно которому День крещения Руси (28 июля) стал государственной памятной датой.
Традиции Дня крещения Руси
Накануне Дня крещения Руси и Дня памяти святого равноапостольного князя Владимира в православных храмах проходит всенощное бдение. Богослужение длится от заката до рассвета. Утренняя и вечерняя службы в православных храмах проходят по уставу великого праздника, а в полдень звучит особый колокольный звон. Также 28 июля по всей стране люди участвуют в крестных ходах. Один из самых массовых — крестный ход от Успенского собора к памятнику князю Владимиру.
Источники:
https://histrf.ru/read/articles/krieshchieniie-rusi
https://www.rbc.ru/life/news/649e99409a7947787662c749
МЫ ВМЕСТЕ !!! МЫ – ЕДИНЫЙ МИР !!!
ВМЕСТЕ МЫ СИЛЬНЕЕ, МОЩНЕЕ, ВМЕСТЕ мы ДУХОВНО БОГАЧЕ и, на самом деле, СЧАСТЛИВЕЕ !!!
ГРЕЧЕСКИЙ КУЛЬТУРНЫЙ ЦЕНТР - ГКЦ !!!
АКТИВНОСТЬ - ПОСТОЯНСТВО - ПОСЛЕДОВАТЕЛЬНОСТЬ - ВЕРНОСТЬ – ПРЕДАННОСТЬ ДЕЛУ !!!
или когда
ГАРМОНИЧНО СОЧЕТАЮТСЯ ФОРМА и СОДЕРЖАНИЕ !!!
ГРЕЧЕСКИЙ КУЛЬТУРНЫЙ ЦЕНТР !!!
ПОЛЕЗНАЯ АКТУАЛЬНАЯ ИНФОРМАЦИЯ !!!
To Kέντρο Ελληνικού Πολιτισμού - Κ.Ε.Π. (www.hecucenter.ru ) είναι στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να προωθήσει ενημέρωση σχετικά με επίκαιρα γεγονότα στην ιστορία και το βίο της Ρωσίας και της Ελλάδας, του εν γένει Ελληνικού Κόσμου:
28 Ιουλίου - Ημέρα της Βάπτισης των Ρως !!!
«Βάπτιση της Ρωσίας» του Ρώσου εικαστικού Βίκτορ Βασνετσόβ. 1885-96.
Η Βάπτιση των Ρως είναι μια από τις μεγάλες γιορτές στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, μια κρατική ημερομηνία μνήμης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, που θεσπίστηκε νομοθετικά στις 31 Μαΐου 2010. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 28 Ιουλίου, ως ημέρα μνήμης του αγίου ισαποστόλου Μεγάλου Δούκα Βλαδίμηρου, του Ηγεμόνος του Κιέβου - του βαπτιστή των Ρως (15 Ιουλίου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο). Η Ημέρα του Βαπτίσματος των Ρως κατοχυρώνεται στη νομοθεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας «ως ημερομηνία μνήμης ενός σημαντικού ιστορικού γεγονότος που είχε σημαντικό αντίκτυπο στην κοινωνική, πνευματική και πολιτιστική ανάπτυξη των λαών της Ρωσίας και στην ενίσχυση της ρωσικής κρατικής υπόστασης».
Το βάπτισμα των Ρως έλαβε χώρα τον 10ο αιώνα και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ρωσική ιστορία. Αν κοιτάξουμε την Ιστορία των Περασμένων Χρόνων, συνέβη το καλοκαίρι του 988. Το βάπτισμα των Ρως έλαβε χώρα στο Κίεβο, στα νερά του Δνείπερου. Εκεί ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ αποφάσισε να βαπτίσει μαζικά τον λαό του Κιέβου για πρώτη φορά. Σταδιακά, η νέα πίστη εμφανίστηκε στο έδαφος των υπόλοιπων ρωσικών εδαφών. Οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τα παγανιστικά είδωλα και αποφάσισαν να τα ρίξουν σε ποτάμια, να τα κυλήσουν σε λάσπη και να τα χτυπήσουν με ξύλα.
Προϋποθέσεις και λόγοι
Αν επικεντρωθούμε σε ιστορικές πηγές, τότε το βάπτισμα των Ρως ήταν επιλογή του Βλαντιμίρ με σαφώς καθορισμένο στόχο. Αυτή η απόφαση συνδεόταν με τις δικές του θρησκευτικές φιλοδοξίες. Σημειώνεται επίσης μια σύνδεση με πολιτικούς λόγους. Για παράδειγμα, το Παλαιό Ρωσικό κράτος επρόκειτο να γίνει μέρος των παγκόσμιων δυνάμεων. Ταυτόχρονα, ο πρίγκιπας Βλαντιμίρ ήταν δυσαρεστημένος με το γεγονός ότι οι υπήκοοί του λάτρευαν ειδωλολατρικούς θεούς.
Στα τέλη της δεκαετίας του 980, ο Βλαντιμίρ και ο στρατός του αποφάσισαν να ακολουθήσουν μια νέα πίστη. Αυτό το ζήτημα συζητήθηκε εκτενώς, διεξήχθησαν διαπραγματεύσεις με άλλα κράτη που ακολουθούσαν μια διαφορετική πίστη. Το χρονικό αναφέρει τη «δοκιμασία των θρησκειών» από τον Πρίγκιπα Βλαντιμίρ. Πιστεύεται ότι οι Μουσουλμάνοι και οι Ιουδαϊσμένοι Χάζαροι τον έπεισαν να δεχτεί την πίστη. Ο πρίγκιπας έστειλε προσωπικές πρεσβείες «στους Έλληνες», «στους Γερμανούς», «στους Βουλγάρους» για να δοκιμάσει την υπηρεσία τους. Όταν οι πρεσβείες επέστρεψαν, κατέληξε στον Χριστιανισμό. Οι πρεσβευτές έμειναν έκπληκτοι με το πόσο όμορφη ήταν η λειτουργία.
Αυτός δεν ήταν ο μόνος λόγος για τον οποίο ο πρίγκιπας Βλαδίμηρος αποφάσισε να δεχτεί τον Χριστιανισμό στην ορθόδοξη μορφή του. Ήθελε επίσης να ενισχύσει τους δεσμούς που είχαν ήδη δημιουργηθεί με το Βυζάντιο. Εκείνη την εποχή, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία θεωρούνταν απίστευτα ισχυρή.
Το βάπτισμα των ρωσικών πόλεων και η ίδρυση μιας εκκλησιαστικής οργάνωσης στη Ρωσία
Το βάπτισμα του πρίγκιπα και της συνοδείας του ακολουθήθηκε από μαζικό βάπτισμα των κατοίκων των μεγαλύτερων πόλεων, κυρίως του Κιέβου και του Νόβγκοροντ, που οργανώθηκε από τις κρατικές αρχές. Τα πρώτα χρόνια μετά το βάπτισμα (όχι αργότερα από το 997), ιδρύθηκε στο Παλαιό Ρωσικό κράτος μια μητρόπολη με κέντρο το Κίεβο, υπαγόμενη στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Ταυτόχρονα με τη μητρόπολη, ιδρύθηκαν σε αυτήν τουλάχιστον τρεις επισκοπές: στο Νόβγκοροντ, στο Μπέλγκοροντ-Κίεβο και επίσης, πιθανώς, στο Πολότσκ ή/και στο Τσερνίγκοφ. Οι πρώτοι επίσκοποι ήταν Έλληνες. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση (που ιδρύθηκε όχι νωρίτερα από τον 16ο αιώνα), ο πρώτος μητροπολίτης Κιέβου θεωρείται ο Άγιος Μιχαήλ, ωστόσο, βυζαντινές πηγές δίνουν λόγους να υποθέσουμε ότι ο πρώτος μητροπολίτης ήταν ο Θεοφύλακτος, ο οποίος μεταφέρθηκε στη Ρωσία από τη Μητρόπολη Σεβάστειας (βορειοανατολικά της Μικράς Ασίας).
στη Ρωσία τη δεκαετία του 990. Σύμφωνα με τον «Έπαινο του Πρίγκιπα Βλαντιμίρ» (δεκαετία του 1040), που γράφτηκε από τον μελλοντικό Μητροπολίτη Ιλαρίωνα, τα πρώτα μοναστήρια ιδρύθηκαν υπό τον Βλαντιμίρ. Το 995-996, η πρώτη πέτρινη Δεκατιανή Εκκλησία καθαγιάστηκε στο Κίεβο, η οποία πιθανότατα χρησίμευε ως ο καθεδρικός ναός του πρίγκιπα στο παλάτι. Αρχαίες ρωσικές πηγές συνδέουν την καθαγίαση αυτής της εκκλησίας με μέτρα των κρατικών αρχών για την παροχή υλικής υποστήριξης στην εκκλησιαστική οργάνωση: το ένα δέκατο του συνολικού πριγκιπικού εισοδήματος, η δεκάτη, που εισπράττονταν στην Δεκατιανή Εκκλησία, επρόκειτο να διατεθεί για τις ανάγκες της. Συνέπεια του βαπτίσματος των Ρως στη νομοθετική σφαίρα ήταν η διαίρεση των πριγκιπικών και εκκλησιαστικών (μητροπολιτικών, επισκοπικών) δικαιοδοσιών σύμφωνα με το βυζαντινό μοντέλο, το οποίο η αρχαία ρωσική παράδοση χρονολογείται επίσης από τη βασιλεία του Βλαντιμίρ Σβιατοσλάβιτς. Ο τομέας του εκκλησιαστικού δικαίου περιελάμβανε τις συζυγικές και οικογενειακές σχέσεις , τα εγκλήματα κατά της ηθικής, τη δίκη του κλήρου και των μελών των οικογενειών τους κ.λπ. Όλοι αυτοί οι κανονισμοί αντικατοπτρίζονταν στα πριγκιπικά καταστατικά του 10ου-12ου αιώνα. Το πιο σημαντικό καθήκον ήταν να παρέχονται στους καθεδρικούς ναούς και στις ενοριακές εκκλησίες ρωσικός κλήρος (για τον οποίο τα παιδιά της αριστοκρατίας επιλέχθηκαν βίαια «για εκμάθηση βιβλίων»), καθώς και λειτουργικά βιβλία.
Χριστιανισμός τον 11ο-12ο αιώνα
Οι κύριες κατευθύνσεις του εκχριστιανισμού του κράτους και της κοινωνίας, που αναδύθηκαν κατά τη διάρκεια του βαπτίσματος των Ρως, συνεχίστηκαν τον 11ο-12ο αιώνα. Η επισκοπική δομή έγινε πιο κατακερματισμένη, ο αριθμός των επισκοπών αυξήθηκε σε δώδεκα. Είναι δύσκολο να κρίνουμε την ανάπτυξη του ενοριακού συστήματος κατά την περίοδο αυτή λόγω έλλειψης δεδομένων. Πιθανότατα ακολούθησε την ανάπτυξη της κρατικο-διοικητικής δομής, καθώς η ενοριακή εκκλησία βρισκόταν συνήθως στο διοικητικό κέντρο (πογκόστ). Η αλληλεπίδραση εκκλησίας-κράτους στην περιοχή της αυλής βελτιώθηκε. Η αυξανόμενη ανάγκη για λειτουργικά βιβλία καλύφθηκε από τα σκριπτόρια που λειτουργούσαν σε μεγάλα μοναστήρια και, πιθανώς, σε επισκοπικές έδρες. Όλα αυτά οδήγησαν σε πιο ενεργό εκχριστιανισμό του αγροτικού πληθυσμού. Οι τελευταίες πληροφορίες για παγανιστικές εξεγέρσεις σε μεγάλες πόλεις (Νόβγκοροντ, Ροστόφ, Γιαροσλάβλ) χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1070. Από τότε και μετά, ο παγανισμός ως κοινωνικός παράγοντας δεν είναι πλέον ανιχνεύσιμος.
Η σημασία του βαπτίσματος των Ρως
Η υιοθέτηση του Χριστιανισμού είχε σημαντικές πολιτικές συνέπειες. Συνέβαλε στην ενίσχυση του διεθνούς κύρους των Ρως, στην περαιτέρω ενδυνάμωση και επέκταση των ήδη παραδοσιακών δεσμών με το Βυζάντιο και στην επέκταση των επαφών με τον νοτιοσλαβικό κόσμο και τις δυτικές χώρες.
Το βάπτισμα των Ρως ήταν επίσης σημαντικό για την κοινωνική ζωή της αρχαίας ρωσικής κοινωνίας. Το πιο σημαντικό αξίωμα του Χριστιανισμού βασιζόταν στην αρχή της θεϊκής φύσης της υπέρτατης εξουσίας. Το αξίωμα της Ορθοδοξίας για τη «συμφωνία των δυνάμεων» μετέτρεψε την εκκλησία σε ισχυρό στήριγμα της εξουσίας, παρέχοντας την ευκαιρία για την πνευματική ενοποίηση ολόκληρου του κράτους και τον αγιασμό ολόκληρου του συστήματος κοινωνικών σχέσεων. Η υιοθέτηση του Χριστιανισμού συνέβαλε στην ταχεία ενίσχυση των κρατικών θεσμών.
Το βάπτισμα των Ρως οδήγησε στην εθνική ενοποίηση και στην ανάπτυξη του πολιτισμού. Συνέβαλε στην ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής και της ζωγραφικής στις μεσαιωνικές της μορφές, στη διείσδυση του βυζαντινού πολιτισμού ως κληρονόμου της αρχαίας παράδοσης. Η εξάπλωση της κυριλλικής γραφής και της βιβλικής παράδοσης ήταν ιδιαίτερα σημαντική: μετά το βάπτισμα των Ρως εμφανίστηκαν τα πρώτα μνημεία του αρχαίου ρωσικού γραπτού πολιτισμού.
Η γιορτή γιορτάστηκε για πρώτη φορά σε κρατικό επίπεδο στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1888 υπό τον Αυτοκράτορα Αλέξανδρο Γ΄. Εκείνο το έτος, γιόρτασαν την 900ή επέτειο από το βάπτισμα των Ρως. Για την εορτή, ανακαίνισαν και έχτισαν νέες εκκλησίες, διένειμαν έναν ειδικά γραπτό βίο του αγίου ισαποστόλου Πρίγκιπα Βλαντιμίρ σε εκπαιδευτικά ιδρύματα και εγκατέστησαν εικόνες προς τιμήν του πρίγκιπα. Η επέτειος γιορτάστηκε ευρέως την ημέρα μνήμης του πρίγκιπα - 15 Ιουλίου, με το παλιό στυλ. Στη Μόσχα, μια θρησκευτική πομπή ξεκίνησε το πρωί από την Εκκλησία του Αγίου Πρίγκιπα Βλαντιμίρ προς τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, από όπου μετά τη λειτουργία η θρησκευτική πομπή κατευθύνθηκε για μια προσευχή στην πλατεία του Καθεδρικού Ναού του Κρεμλίνου. Από εκεί, η πομπή πήγε στον ποταμό Μόσχα για τον ευλογία των υδάτων και επέστρεψε πίσω στην πλατεία.
Η χιλιετία από το βάπτισμα των Ρως γιορτάστηκε στην ΕΣΣΔ το 1988. Εκείνη την εποχή, ένα από τα κύρια γεγονότα ήταν μια συναυλία στο Θέατρο Μπολσόι της ΕΣΣΔ και η απονομή στους κληρικούς του Τάγματος της Κόκκινης Σημαίας της Εργασίας και του Τάγματος της Φιλίας των Λαών. Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς, ο εορτασμός θεωρήθηκε μέρος της σοβιετικής γραφειοκρατίας της εποχής της περεστρόικα.
Μόλις το 2010 ο Ρώσος Πρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ υπέγραψε διάταγμα σύμφωνα με το οποίο η Ημέρα του Βαπτίσματος των Ρως (28 Ιουλίου) έγινε κρατική ημερομηνία μνήμης.
Παραδόσεις της Ημέρας του Βαπτίσματος των Ρως
Την παραμονή της Ημέρας του Βαπτίσματος των Ρως και της Ημέρας Μνήμης του Αγίου Ισαποστόλων Πρίγκιπα Βλαδίμηρου, τελείται ολονύχτια αγρυπνία στις ορθόδοξες εκκλησίες. Η λειτουργία διαρκεί από τη δύση του ηλίου μέχρι την ανατολή του ηλίου. Οι πρωινές και βραδινές λειτουργίες στις ορθόδοξες εκκλησίες τελούνται σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της μεγάλης εορτής και το μεσημέρι ακούγεται μια ειδική καμπάνα. Επίσης, στις 28 Ιουλίου, άνθρωποι σε όλη τη χώρα συμμετέχουν σε θρησκευτικές πομπές. Μία από τις πιο μαζικές είναι η θρησκευτική πομπή από τον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο μνημείο του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου.
Πηγές:
https://histrf.ru/read/articles/krieshchnyi-rusi
https://www.rbc.ru/life/news/649e99409a7947787662c749
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΜΑΖΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, ΣΘΕΝΑΡΟΤΕΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟΙ και ειλικρινά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ !!!
ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - ΚΕΠ !!!
ΔΡΑΣТΗΡΙΟТHΤΑ - ΣΥΝΕΠΕΙΑ – ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ -ΠΙΣΤΗ- ΑΦΟΣΙΩΣΗ στο ΩΡΑΙΟ, το ΑΛΗΘΙΝΟ, το ΑΓΑΘΟ, το ΕΝΑΡΕΤΟ !!!
ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΜΟΡΦΗΣ & ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ !!!
ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ !!!
ΧΡΗΣΙΜΗ- ΕΠΙΚАΙΡН ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ !!!
![[X]](/style/img/pppclose.png)