
Греческий Культурный Центр – ГКЦ (www.hecucenter.ru) рад препроводить актуальную информацию о современных, текущих событиях, в истории и жизни Греции, Греческого Мира:
Министерство культуры Греции приступает к спасению и возрождению одного из важнейших памятников нового времени на Калимносе — особняка Вували. Проект его реставрации и повторного использования включён в Региональную программу развития Южных Эгейских островов на 2021–2025 годы с бюджетом 1 350 000 евро и должен быть завершён к концу 2026 года. Памятник, обладающий выдающейся исторической и архитектурной ценностью, после спасения и реконструкции будет вновь открыт для местных жителей и гостей острова.
Это двухэтажное здание с дополнительным мезонином над центральной частью главного фасада. Рядом находится точная копия первоначальной постройки, принадлежавшая той же семье; сегодня в ней размещаются ясли.
Дом был построен вскоре после середины XIX века как приданое Екатерины Пелекану, супруги Николаоса Вували, который в 1894 году провёл его реконструкцию. Здание отличается уникальными для частного домовладения на острове формами и декором, сочетающими неоклассические и народные мотивы. На первом этаже расположены характерные представительские помещения, на втором — более интимные комнаты, что подчёркивает высокий статус владельца в социально-экономической иерархии острова.
Министр культуры Лина Мендони заявила: «Защита и популяризация культурного наследия островов Эгеиды — стратегический приоритет Министерства культуры. На протяжении веков эгейский архипелаг был колыбелью и перекрёстком цивилизаций, сформировавших уникальную идентичность, которую мы обязаны беречь и являть миру. На Калимносе, с его особым историческим и архитектурным отпечатком, память, традиция и новейшее культурное наследие гармонично сосуществуют. Особняк Вували, признанный памятником искусства ещё в 1972 году и входящий в охраняемую археологическую зону Пофии, — это характерный образец неоклассической островной городской архитектуры, расцветшей на Калимносе в конце XIX – начале XX века. Величественное двухэтажное здание, сочетающее неоклассические и иные особые архитектурные черты, неразрывно связано с экономическим и социальным подъёмом Калимноса того времени и с историей семьи Вували, внёсшей решающий вклад в развитие острова благодаря торговле губками. Завершив реставрацию и возрождение особняка, мы спасаем знаковый памятник. Одновременно мы создаём предпосылки для воссоздания подлинной домашней обстановки — с антикварными предметами, старинной мебелью и деталями, отражающими городской быт той эпохи, которые сохранились внутри особняка. Мы вкладываем средства в проект, который защищает новейшее культурное наследие Калимноса и возвращает жителям и гостям острова живой памятник».
Особняк прошёл четыре строительные фазы. Первая датируется второй половиной XIX века: тогда это было более скромное сооружение, почти квадратное в плане, по типу двухэтажных «двойных» домов острова. На первом этаже справа от коридора находилась «повседневная» комната, использовавшаяся в течение дня, а в глубине — спальня. Слева от коридора располагались две комнаты (ныне «кабинет Вували» и кухня, связанная с подвалом-хранилищем). Спальни и парадная гостиная размещались на втором этаже, где коридор служил распределительной осью. Вторая фаза наступила в 1894 году под руководством архитектора с Корфу Александра Андреиса. Тогда и произошла самая значительная перестройка. Основная функциональная структура дома сохранилась, но его архитектурный облик был полностью переосмыслен: в нём соединились элементы классицизма, ренессанса и необарокко с местными традиционными чертами. Монументальный главный фасад, мраморные балконы, чугунные решётки, деревянные декоративные детали и особая внутренняя планировка создают ансамбль высокой эстетической и исторической ценности. Именно тогда двухэтажный «трёхчастный дом Пелекану» превратился в «особняк Вували» — в том виде, в каком мы знаем его сегодня: с внешним обликом, внутренней структурой и убранством, приспособленными к новым требованиям простора и величественности, с поиском нового стиля. Решающее расширение и обновление особняка было продиктовано не бытовыми нуждами или желанием владельца подчеркнуть свой статус, а важным национальным событием — предстоящим визитом и приёмом в доме семьи Вували Элефтериоса Венизелоса на находившемся тогда под османским владычеством Калимносе. Именно ради этого были предприняты масштабные работы, чтобы особняк мог достойно принять и разместить высокого гостя.
Затем последовали ещё две фазы. Третья включила надстройку спальни на втором этаже, а четвёртая (1938 год) — возведение хозяйственных построек: кладовой, кухни, санитарных комнат и фотоателье, что завершило современный облик усадьбы.
После смерти Екатерины Пелекану в 1956 году особняк перешёл в ведение монастырского «Благотворительного фонда», который затем передал его Археологической службе при условии открытия музея. Служба провела консервационные и ремонтные работы, и в 1981 году превращение особняка в музей с сохранившимися семейными реликвиями было завершено. В 2013 году здание серьёзно пострадало от удара молнии и наводнения, что привело к закрытию музея.
Сегодня задача реставрации — укрепить конструкцию памятника, сохранить его подлинность и раскрыть его ценность, следуя принципам Венецианской хартии, с учётом его будущей роли в музейном комплексе Калимноса. Планируемые работы включают восстановление каменной кладки, реставрацию деревянных и металлических несущих конструкций, борьбу с сыростью и повреждениями, защиту и выявление всех архитектурно-декоративных элементов, а также модернизацию инженерных систем и противопожарной защиты. Параллельно ведётся реорганизация прилегающей территории и органическое соединение особняка с соседним Археологическим музеем, что создаёт условия для полноценного повторного использования памятника, обеспечивая его долгосрочную сохранность и активное включение в культурную жизнь Калимноса.
Кроме того, восстанавливаются исторические, архитектурные и декоративные детали особняка Вували: проводится реставрация наружной и внутренней штукатурки, живописного декора, фресок, исторических бумажных обоев, деревянных, металлических, каменных, керамических и бетонных элементов, викторианских каминов и прочего убранства. Работы включают очистку, укрепление, удаление неуместных поздних добавок, восполнение утрат совместимыми материалами, эстетическое восстановление и меры защиты во время реставрации — всё это гарантирует максимальное сохранение подлинных материалов и долговременную защиту памятника.
Источник: https://www.culture.gov.gr/el/Information/SitePages/view.aspx?nID=5749
МЫ ВМЕСТЕ !!! МЫ – ЕДИНЫЙ МИР !!!
ВМЕСТЕ МЫ СИЛЬНЕЕ, МОЩНЕЕ, ВМЕСТЕ мы ДУХОВНО БОГАЧЕ и, на самом деле, СЧАСТЛИВЕЕ !!!
ГРЕЧЕСКИЙ КУЛЬТУРНЫЙ ЦЕНТР - ГКЦ !!!
АКТИВНОСТЬ - ПОСТОЯНСТВО - ПОСЛЕДОВАТЕЛЬНОСТЬ - ВЕРНОСТЬ – ПРЕДАННОСТЬ ДЕЛУ !!!
или когда
ГАРМОНИЧНО СОЧЕТАЮТСЯ ФОРМА и СОДЕРЖАНИЕ !!!
ГРЕЧЕСКИЙ КУЛЬТУРНЫЙ ЦЕНТР !!!
ПОЛЕЗНАЯ АКТУАЛЬНАЯ ИНФОРМАЦИЯ !!!

Μόσχα, 29 Ιουλίου 2026
To Kέντρο Ελληνικού Πολιτισμού - Κ.Ε.Π. (www.hecucenter.ru) είναι στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να προωθήσει ενημέρωση σχετικά με επίκαιρα γεγονότα από την ιστορία και το βίο της Ελλάδας, του εν γένει Ελληνικού Κόσμου:
Προστασία και ανάδειξη του Αρχοντικού Βουβάλη στην Κάλυμνο !!!

Το Υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στη διάσωση και ανάδειξη ενός, από τα σημαντικότερα νεότερα μνημεία της Καλύμνου, του Αρχοντικού Βουβάλη, με το έργο της αποκατάστασης και επανάχρησής του. Με προϋπολογισμό 1.350.000 ευρώ, εντάχθηκε στο Περιφερειακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης Νοτίου Αιγαίου 2021-2025 και αναμένεται να ολοκληρωθεί έως το τέλος του 2026. Το μνημείο, με ιδιαίτερη ιστορική και αρχιτεκτονική αξία, μετά τη διάσωση και ανάδειξή του, θα αποδοθεί για επανάχρηση στην τοπική κοινωνία και στους επισκέπτες του νησιού. Πρόκειται για διώροφο κτίσμα, μ' έναν επιπλέον υπερυψωμένο όροφο, στο κέντρο της κύριας όψης του. Πιστό αντίγραφο του αρχικού κτηρίου αποτελεί το παρακείμενο οίκημα, της ίδιας οικογένειας, με σημερινή χρήση βρεφονηπιακού σταθμού.
Το οίκημα χτισμένο, λίγο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, ήταν προικώο της Αικατερίνης Πελεκάνου, συζύγου του Νικόλαου Βουβάλη, ο οποίος και το ανακαίνισε το 1894. Το κτίσμα παρουσιάζει μοναδικά μορφολογικά και διακοσμητικά χαρακτηριστικά, πρωτόγνωρα σε ιδιωτικό κτίσμα του νησιού, με νεοκλασικά στοιχεία ανάμικτα με λαϊκά, με ιδιαίτερους αντιπροσωπευτικούς χώρους στο ισόγειο και αυξημένους ιδιωτικούς χώρους στον όροφο, υποδηλώνοντας το κύρος και την εξέχουσα θέση του ιδιοκτήτη στην κοινωνικοοικονομική δομή του νησιού.
Η Υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, δήλωσε: «Στρατηγική προτεραιότητα για το Υπουργείο Πολιτισμού αποτελεί η προστασία και η ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς των νησιών του Αιγαίου. Διαχρονικά, η αιγαιακή πολυνησία έχει υπάρξει κοιτίδα και σταυροδρόμι πολιτισμών, διαμορφώνοντας μια μοναδική ταυτότητα, την οποία οφείλουμε να διαφυλάττουμε και να αναδεικνύουμε. Στην Κάλυμνο, τόπο με ιδιαίτερο ιστορικό και αρχιτεκτονικό αποτύπωμα, η μνήμη, η παράδοση και η νεότερη πολιτιστική κληρονομιά συνυπάρχουν δημιουργικά. Το Αρχοντικό Βουβάλη, χαρακτηρισμένο από το 1972 ως έργο τέχνης, ενταγμένο στον κηρυγμένο αρχαιολογικό χώρο της Πόθιας, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της νεοκλασικής νησιώτικης αστικής αρχιτεκτονικής, που ήκμασε στην Κάλυμνο, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Το επιβλητικό διώροφο κτήριο, συνδυάζοντας νεοκλασικά και άλλα ιδιαίτερα μορφολογικά στοιχεία, συνδέεται άρρηκτα με την οικονομική και κοινωνική άνθηση της Καλύμνου τη συγκεκριμένη περίοδο και με την ιστορία της οικογένειας Βουβάλη, η οποία συνέβαλε καθοριστικά στην πρόοδο και την ανάπτυξη του νησιού, μέσω του εμπορίου σφουγγαριών. Με την ολοκλήρωση του έργου της αποκατάστασης και της ανάδειξης του Αρχοντικού, διασώζουμε ένα εμβληματικό μνημείο. Ταυτόχρονα δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για την επανέκθεση της αυθεντικής οικοσκευής, με κειμήλια που βρίσκονται στο εσωτερικό του Αρχοντικού αντίκες, έπιπλα εποχής και στοιχεία που αντανακλούν την αστική ζωή της εποχής. Επενδύουμε σε ένα έργο που προστατεύει τη νεώτερη πολιτιστική κληρονομιά της Καλύμνου, αποδίδοντας συγχρόνως ένα ζωντανό μνημείο στους κατοίκους και στους επισκέπτες της».
Το Αρχοντικό παρουσιάζει τέσσερις οικοδομικές φάσεις. Η πρώτη χρονολογείται στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα. Ήταν μικρότερο σε διαστάσεις, με σχεδόν τετράγωνη κάτοψη, ακολουθώντας την τυπολογία των διώροφων διπλών σπιτιών του νησιού. Στο ισόγειο, δεξιά του διαδρόμου βρισκόταν το «καθημερινό», χώρος σε χρήση όλη την ημέρα, και στο βάθος υπήρχε ο «κρέββατος» που χρησίμευε για τον ύπνο. Αριστερά του διαδρόμου βρίσκονταν δύο δωμάτια, το σημερινό «Γραφείο Βουβάλη» και η κουζίνα, που επικοινωνούσε με το υπόγειο των αποθηκευτικών χώρων. Τα υπνοδωμάτια και η επίσημη «σάλα» βρίσκονταν στον όροφο με τον κεντρικό διάδρομο να λειτουργεί ως στοιχείο κατανομής τους. Η β' οικοδομική φάση πραγματοποιήθηκε το 1894, υπό την επίβλεψη του Κερκυραίου αρχιτέκτονα Αλεξάνδρου Ανδρέη. Τότε πραγματοποιήθηκε η σημαντικότερη μετατροπή του οικήματος. Στην εκτεταμένη ανακαίνιση διατηρήθηκε η βασική λειτουργική οργάνωση της κατοικίας, ενώ ανασχεδιάστηκε ριζικά η αρχιτεκτονική της έκφραση, συνδυάζοντας στοιχεία κλασικισμού, αναγέννησης και νεομπαρόκ με τοπικά παραδοσιακά χαρακτηριστικά. Η μνημειακή κύρια όψη, οι μαρμάρινοι εξώστες, τα χυτοσιδηρά κιγκλιδώματα, τα ξύλινα διακοσμητικά στοιχεία και η ιδιαίτερη εσωτερική διαρρύθμιση συνθέτουν ένα αρχιτεκτονικό σύνολο υψηλής αισθητικής και ιστορικής αξίας.
Πρόκειται για τη φάση κατά την οποία το διώροφο «τρίπτυχο σπίτι του Πελεκάνου» θα μετατραπεί στο «Αρχοντικό Βουβάλη». Δηλαδή, στο κτίσμα που βλέπουμε σήμερα με την εξωτερική μορφή και εσωτερική διάρθρωση και διακόσμηση των χώρων του, προσαρμοσμένων στις απαιτήσεις που επέβαλλαν την αύξηση των ίδιων των χώρων, παράλληλα με τη μεγαλοπρεπή εμφάνισή τους, και την αναζήτηση ενός νέου ύφους στην αρχιτεκτονική μορφή του κτηρίου. Η ριζική επέκταση και ανακαίνιση του Αρχοντικού δεν υπαγορεύτηκε από λειτουργικές ανάγκες ή την επιδίωξη κοινωνικής προβολής του ιδιοκτήτη της, αλλά συνδέθηκε με ένα σημαντικό εθνικό γεγονός: Την επικείμενη επίσκεψη και φιλοξενία του Ελευθερίου Βενιζέλου στην οικία της οικογένειας Βουβάλη, στην υπό οθωμανική κυριαρχία, Κάλυμνο. Για τον λόγο αυτό πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες επεμβάσεις, ώστε το αρχοντικό να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της υποδοχής και της αξιοπρεπούς φιλοξενίας του διακεκριμένου επισκέπτη.
Ακολούθησαν δύο ακόμα οικοδομικές φάσεις. Η τρίτη περιελάμβανε την προσθήκη υπνοδωματίου στον δεύτερο όροφο, ενώ η τέταρτη, το 1938, αφορούσε στην κατασκευή βοηθητικών κτισμάτων με αποθήκη, κουζίνα, χώρους υγιεινής και φωτογραφικό θάλαμο, ολοκληρώνοντας τη σημερινή μορφή του συγκροτήματος.
Μετά τον θάνατό της Αικατερίνης Πελεκάνου, το 1956, το Αρχοντικό περιήλθε στη δικαιοδοσία του μοναστηριακού «Ιδρύματος Ελέους», το οποίο, στη συνέχεια, το δώρισε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, υπό τον όρο να λειτουργήσει ως Μουσείο. Ακολούθησαν εργασίες συντήρησης και επισκευής από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Το 1981 ολοκληρώθηκε η μετατροπή του Αρχοντικού σε Μουσείο, με όσα αντικείμενα της οικογενείας είχαν απομείνει. Το 2013 υπέστη σοβαρές ζημιές από κεραυνό και πλημμύρα, γεγονός που οδήγησε στη διακοπή της λειτουργίας του.
Σήμερα, το έργο της αποκατάστασης αποσκοπεί στη δομική θωράκιση του μνημείου, στη διατήρηση της αυθεντικότητας και την ανάδειξη του, με γνώμονα τις αρχές του Χάρτη της Βενετίας και τον μελλοντικό του ρόλο ως τμήμα του μουσειακού συνόλου της Καλύμνου. Οι προτεινόμενες επεμβάσεις περιλαμβάνουν την αποκατάσταση των λιθοδομών, τη συντήρηση του ξύλινου και μεταλλικού φέροντος οργανισμού, την αντιμετώπιση της υγρασίας και των φθορών, την προστασία και ανάδειξη όλων των μορφολογικών και διακοσμητικών στοιχείων, καθώς και τον εκσυγχρονισμό των ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων και συστημάτων πυροπροστασίας. Παράλληλα, η λειτουργική αναδιοργάνωση του περιβάλλοντος χώρου και η οργανική σύνδεση του αρχοντικού με το γειτονικό Αρχαιολογικό Μουσείο δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την πλήρη επανάχρηση του μνημείου, διασφαλίζοντας τη μακροχρόνια προστασία και τη δυναμική ένταξή του, στην πολιτιστική ζωή της Καλύμνου.
Παράλληλα, αποκαθίστανται και τα ιστορικά, αρχιτεκτονικά και διακοσμητικά στοιχεία του Αρχοντικού Βουβάλη. Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη συντήρηση των εξωτερικών και εσωτερικών επιχρισμάτων, του ζωγραφικού διακόσμου, των τοιχογραφιών και των ιστορικών χάρτινων ταπετσαριών, καθώς και των ξύλινων, μεταλλικών, λίθινων, κεραμικών και τσιμεντένιων στοιχείων, των βικτωριανών τζακιών και του λοιπού κτηριακού διακόσμου. Οι επεμβάσεις περιλαμβάνουν καθαρισμούς, στερεώσεις, απομάκρυνση ασύμβατων μεταγενέστερων προσθηκών, συμπληρώσεις με συμβατά υλικά, αισθητική αποκατάσταση και μέτρα προστασίας κατά τη διάρκεια των αναστηλωτικών εργασιών, διασφαλίζοντας τη μέγιστη δυνατή διατήρηση του αυθεντικού υλικού και τη μακροχρόνια προστασία του μνημείου.
https://www.culture.gov.gr/el/Information/SitePages/view.aspx?nID=5749
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΜΑΖΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, ΣΘΕΝΑΡΟΤΕΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟΙ και ειλικρινά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ !!!
ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - ΚΕΠ !!!
ΔΡΑΣТΗΡΙΟТHΤΑ - ΣΥΝΕΠΕΙΑ – ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ -ΠΙΣΤΗ- ΑΦΟΣΙΩΣΗ στο ΩΡΑΙΟ, το ΑΛΗΘΙΝΟ, το ΑΓΑΘΟ, το ΕΝΑΡΕΤΟ !!!
ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΜΟΡΦΗΣ & ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ !!!
ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ !!!
ΧΡΗΣΙΜΗ- ΕΠΙΚАΙΡН ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ !!!

Греческий Культурный Центр в Москве
Наш адрес: Москва, Алтуфьевское шоссе, д. 44; Тлф.: +7 (495) 7084809. Все контакты
Карта сайта