16.10.2025.Μια έκθεση ενός Ρώσου καλλιτέχνη ελληνικής καταγωγής πραγματοποιείται στη Μόσχα

ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ - ΚΕΠ !!!

 ΔΡΑΣТΗΡΙΟТHΤΑ - ΣΥΝΕΠΕΙΑ – ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ -ΠΙΣΤΗ- ΑΦΟΣΙΩΣΗ στο ΩΡΑΙΟ, το ΑΛΗΘΙΝΟ, το ΑΓΑΘΟ, το ΕΝΑΡΕΤΟ !!!

ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΜΟΡΦΗΣ & ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ !!!

Αγαπητοί φίλοι!

16 Οκτωβρίου 2025.__Διαδικτυακή πύλη – Media Panorama «Χρόνος και Κόσμος» δημοσίευση για τα εγκαίνια έκθεσης της εξαιρετικής Ρωσίδας καλλιτέχνιδος ελληνικής καταγωγής, Αλμπίνα Ακρίτα, που πραγματοποιήθηκαν την Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2025, για τον εορτασμό των 90χρονων γενεθλίων της.

Παρατίθεται δημοσίευση "Ελληνική Καρδιά - Ρωσική Ψυχή". Η έκθεση της Ρωσίδας καλλιτέχνιδας ελληνικής καταγωγής βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στη Μόσχα. (σε ελληνική-google-translation και ρωσική). Δημοσιεύθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2025.

https://timeandworld.ru/science-kultora/23897/

Δραττόμεθα της ευκαιρίας για να εκφράσουμε την  ευγνωμοσύνη μας στον αρχισυντάκτη Valery Emelyanov για τη δημοσίευση.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΜΑΖΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, ΣΘΕΝΑΡΟΤΕΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟΙ και ειλικρινά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ !!!

 

Το άρθρο μεταφράστηκε χρησιμοποιώντας το Google Translate.

Μια έκθεση της διάσημης Ρωσίδας μνημειώδους καλλιτέχνιδας, τακτικού μέλους της Ακαδημίας Τεχνών , καθηγήτριας Αλμπίνα Ακρίτας , εγκαινιάστηκε στις 14 Οκτωβρίου στην Ακαδημία Τεχνών στην οδό Πρετσίστενκα στη Μόσχα . Η εκτενής έκθεση χρονολογείται ώστε να συμπέσει με τα πρόσφατα 90ά γενέθλια της καλλιτέχνιδας.

Στην Αίθουσα Προεδρείου της Ακαδημίας Τεχνών, η οποία, παρεμπιπτόντως, είναι διακοσμημένη με μνημειώδεις τοιχογραφίες της ίδιας της Αλμπίνας Ακρίτας με θέμα «Η Ιστορία της Ψυχής». Μεταξύ των ομιλητών ήταν ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Τεχνών Βασίλι Τσερετέλι,

Αντιπρόεδροι της Ακαδημίας, διπλωμάτες (η Ελληνίδα Πρέσβης Αικατερίνη Ξαγοράρη και ο Πρόξενος Νικόλαος Νούκας )

 

Μίλησαν για τη μοναδική ζωή και τη δημιουργική αποστολή της καλλιτέχνιδας και την αρμονική ενότητα του ρωσικού και του ελληνικού πολιτισμού που ενσαρκώνει μέσα από την προσωπικότητα και το καλλιτεχνικό της έργο.

το έργο της Αλμπίνας Ακτρίτου στην έκθεσή της στην Ελλάδα και θυμήθηκε ιδιαίτερα τα τοπία και τις σκηνές από το νησί της Σύρου , την πατρίδα των προγόνων της διπλωμάτη. Ο Χρίστο, πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων της Μόσχας και διάσημος οφθαλμίατρος , μαθητής και ακόλουθος του παγκοσμίου φήμης Σβιατοσλάβ Φεντόροφ, έδωσε επίσης τα συγχαρητήριά του. Ο Τοχτσίντι είπε ότι κι αυτός έχει μια μοναδική σχέση με την τέχνη της ζωγραφικής, καθώς το έργο του θεραπεύει και συχνά αποκαθιστά ακόμη και την όραση των ανθρώπων, που είναι ο μόνος τρόπος για να εξοικειωθεί κανείς με το κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού που είναι γνωστό ως καλές τέχνες.

Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε μια κοντή, νεαρή και ενεργητική γυναίκα (προφανώς λίγο μεγαλύτερη από την ανταποκριτή σας). Απήγγειλε τα υπέροχα, λουλουδάτα ποιήματά της σε ένα αριστοτεχνικά δομημένο και δυναμικό σχήμα ομοιοκαταληξίας, και μίλησε επίσης για το πώς ο πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Τεχνών, γλύπτης Ζουράμπ Τσερετέλι, επηρέασε το έργο και το καλλιτεχνικό της πεπρωμένο. Αυτή η γυναίκα ήταν... η ηρωίδα της περίστασης, η Αλμπίνα Ακρίτας .

 

Μόλις το έμαθε αυτό, ο ανταποκριτής σας αναρωτήθηκε: δεν έκαναν λάθος οι διοργανωτές της έκθεσης στην αναφορά του αριθμού των επετείων του πλοιάρχου;

 

Η παρουσίαση ολοκληρώθηκε με μια σύντομη συναυλία με τη συμμετοχή της φωνητικής ομάδας Αστέρια (Stars) και του χορευτικού συγκροτήματος του Ελληνικού Πολιτιστικού Κέντρου της Μόσχας. Οι παραστάσεις αυτές μετέφεραν με ζωντάνια τους συγκεντρωμένους από τη βροχερή Μόσχα στην ηλιόλουστη Ελλάδα. Στη συνέχεια, η διευθύντρια του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού  ηθοποιός Θεοδώρα Γιαννίτση, ερμήνευσε το ποίημα «Ιθάκη» του διακεκριμένου νεοέλληνα ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη . Όπως πάντα, οι απαγγελίες της μετέδωσαν όχι μόνο τις λέξεις και το νόημά τους, αλλά ένα ολόκληρο, διαρκώς μεταβαλλόμενο φάσμα συναισθημάτων που βιώνουν οι χαρακτήρες του ποιήματος.

Περιορίσαμε στο ελάχιστο το τμήμα πρωτοκόλλου, καθώς ο ανταποκριτής σας ενδιαφέρθηκε όχι μόνο για τις προπόσεις «προς τιμήν», «εκ μέρους» και « εκ μέρους », αλλά και για την προσωπικότητα και το έργο της ίδιας της καλλιτέχνιδας, για την οποία, πρέπει να πούμε, ο συγγραφέας αυτών των γραμμών δεν είχε ακούσει τίποτα πριν λάβει την ανακοίνωση αυτής της έκθεσης. Και μπορεί να συγχωρεθεί — ο συγγραφέας αυτών των γραμμών δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για τις καλές τέχνες της ρωσοσοβιετικής περιόδου, αν και είναι επαγγελματίας λάτρης της ζωγραφικής και της αρχιτεκτονικής.

Η Αλμπίνα Ακρίτας γεννήθηκε το 1934 στη Μόσχα. Ο πρώτος της καθηγητής ζωγραφικής ήταν ο δάσκαλός της Γ.Ν. Ντικ, και στη συνέχεια σπούδασε σε έναν κύκλο ερασιτεχνών καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Β.Ι. Σουχάγιεφ . Το 1961, αποφοίτησε από το τμήμα ζωγραφικής του Ινστιτούτου Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής Ι.Ε. Ρέπιν της Ακαδημίας Τεχνών της ΕΣΣΔ στο Λένινγκραντ, όπου καθηγητές της ήταν οι Β.Μ. Ορέσνικοφ, Α.Α. Μίλνικοφ και Β.Σ. Ουγκάροφ. Συμμαθητής της ήταν ο Ζουράμπ Τσερετέλι , και αυτό το γεγονός, σε κάποιο βαθμό, διαμόρφωσε και την δημιουργική πορεία της καλλιτέχνιδας.

Η Αλμπίνα Ακρίτας γεννήθηκε το 1934 στη Μόσχα. Η πρώτη της δασκάλα ζωγραφικής ήταν ο δάσκαλός της στο σχολείο, Γ.Ν. Ντικ, και στη συνέχεια σπούδασε σε έναν κύκλο ερασιτεχνών καλλιτεχνών με επικεφαλής τον Β.Ι. Σουχάγιεφ . Το 1961, αποφοίτησε από το τμήμα ζωγραφικής του Ινστιτούτου Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής Ι.Ε. Ρέπιν της Ακαδημίας Τεχνών της ΕΣΣΔ στο Λένινγκραντ, όπου καθηγητές της ήταν οι Β.Μ. Ορέσνικοφ, Α.Α. Μίλνικοφ και Β.Σ. Ουγκάροφ.

Το έργο της Αλμπίνα Ακρίτας αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα της συγχώνευσης και του αμοιβαίου εμπλουτισμού δύο πολιτισμών. Η υψηλή μαεστρία και η αφοσίωσή της στη ρωσική ρεαλιστική σχολή, σε συνδυασμό με το αχαλίνωτο πάθος της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας, προσδίδουν σε κάθε πίνακά της μια μοναδική και αναγνωρίσιμη ποιότητα. Ζωγράφος εκ φύσεως, σκέφτεται πάντα «από τη θέση της» ανεξάρτητα από την τεχνική που χρησιμοποιεί ή την παλέτα χρωμάτων που αναπτύσσει. «Μου περνάει συχνά από το μυαλό ότι η λέξη «ζωγραφική» είχε αρχικά μια κάπως διαφορετική σημασία από ό,τι έχει σήμερα. Δεν υποδήλωνε κάποια τεχνική, δεν υποδήλωνε ότι το έργο δημιουργήθηκε με χρώματα λαδιού ή τέμπερας και πινέλο σε καμβά ή χαρτόνι. Όχι, η λέξη σήμαινε ζωντανή γραφή, πραγματικά ζωντανή. Για μένα, αυτή η βαθιά σημασία παραμένει μέχρι σήμερα», πιστεύει η καλλιτέχνιδα.
Η επιφάνεια κάθε καμβά ή φύλλου χαρτιού κυριολεκτικά παίζει, αναπνέει και κυματίζει με ιριδίζοντα και συνυφασμένα χρώματα, άλλοτε πυκνά, άλλοτε ημιδιαφανή, που θυμίζουν κεραμικά, άλλοτε μια μνημειώδη τοιχογραφία, άλλοτε ένα ανατολίτικο χαλί. Η ψυχή της καλλιτέχνιδας κατοικεί σε κάθε πινελιά, σε κάθε συνδυασμό χρωμάτων, σε κάθε συνθετική απόφαση. Η Ακρίτας συνδυάζει την ανιδιοτελή δημιουργικότητά της με ακριβή, στοχαστικό πειραματισμό. Είναι έτοιμη να εξερευνήσει ατελείωτα τις ποικίλες δυνατότητες της ζωγραφικής και του σχεδίου: εργάζεται με λάδι, τέμπερα και παστέλ, στρέφεται σε μια τόσο σπάνια τεχνική όπως η χαρακτική σε χαρτόνι, χρησιμοποιεί κολάζ και διάφορα μικτά μέσα και ενσωματώνει χαλκό και χρυσό στην παλέτα της, τα οποία ενσωματώνονται άψογα στις χρωματικές χορδές του πίνακα.

Η ικανότητα να συνδέεται με τους χαρακτήρες της και να διεισδύει στον εσωτερικό τους κόσμο είναι ένα από τα αξιοσημείωτα προσόντα της συγγραφέως. Αυτό ενσαρκώνεται στη σειρά «1941», που εντυπωσιάζει για το εσωτερικό της δράμα και την ισχυρή καλλιτεχνική της γενίκευση, και στην «Εργασία», που είναι αφιερωμένη στις σοβιετικές γυναίκες .

Το 1972, μετά από ένα ταξίδι στην Κεντρική Ασία, ο Ακρίτας ξεκίνησε να εργάζεται πάνω σε μια σειρά χαρακτικών αφιερωμένων στο χωριό Μπαϊσούν. Κάθε χαρακτική διακρίνεται σε σύνθεση, κλίμακα και εκτέλεση. Δεν είναι τα επιφανειακά χαρακτηριστικά της που την ενώνουν, αλλά η διάθεση που αποτυπώνει, η αίσθηση της χαράς και η πληρότητα της ζωής.

Από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '90 , η θεματική παλέτα του έργου της Αλμπίνας Ακρίτας έχει επεκταθεί σημαντικά.

Το πρώτο της ταξίδι στην Ελλάδα το 1988 έπαιξε σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική της εξέλιξη: εμφανίστηκαν γραφιστικές σειρές για την Αρχαία Ελλάδα, παράλληλα με πολυάριθμα τοπία από τη φύση. Η συνάντησή της με τη χώρα με την οποία συνδέει την καταγωγή της μεταμόρφωσε βαθιά τις σκέψεις και τα συναισθήματά της, ανοίγοντας τη συνείδησή της σε νέα βασίλεια, κόσμους ρυθμών, τόνων και τους αιώνιους νόμους της ομορφιάς και της αρμονίας. Γι' αυτό τα τοπία και οι ηθογραφίες της, εμπνευσμένα από την ελληνική ιστορία, είναι διαποτισμένα με τόση ζωντάνια και φως.

Αυτό το θέμα στοιχειώνει την καλλιτέχνιδα σε όλη τη δημιουργική της πορεία: αναπαριστά γεγονότα από τους θρύλους και τους μύθους της Αρχαίας Ελλάδας, ξεδιπλώνοντας ένα σαρωτικό πανόραμα σκηνών από τη ζωή των κλασικών ανθρώπων και των σοφών θεών. Τα έργα «Διογένης και Αριστοτέλης», «Η Κρίση του Πάρη» και «Η Απαγωγή της Ευρώπης» διακρίνονται από μια ισχυρή, σχεδόν γλυπτή υφή — όλες αυτές οι λύσεις είναι εμπνευσμένες από το ζωντανό συναίσθημα και τη διαίσθηση της καλλιτέχνιδας, που γίνονται αντιληπτές από το πνευματικό της όραμα πριν γεννηθούν στη «σάρκα» σε καμβά ή χαρτόνι, στο ένα ή το άλλο υλικό.

 

 

Η Κρίση του Παρισιού

Αριστοτέλης και Διογένης

Ταυτόχρονα, στο έργο της εμφανίστηκαν και ιστορίες του ευαγγελίου.

 

 

 

Ο Χριστός ενώπιον του Πιλάτου

Χριστός και ο Αμαρτωλός

 

 

της Αλμπίνα Ακρίτας αξίζει ιδιαίτερης μνείας , ιδιαίτερα οι τοιχογραφίες της για την Λευκή Αίθουσα του Προεδρείου της Ρωσικής Ακαδημίας Τεχνών στην οδό Πρετσίστενκα. Επτά μοναδικά μεγάλα πάνελ που απεικονίζουν σκηνές από την «Ιστορία της Ψυχής» δημιουργήθηκαν από την καλλιτέχνιδα στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και κοσμούν τους τοίχους όπου είχαν κρεμαστεί προηγουμένως έργα του Μορίς Ντενί με παρόμοιο θέμα στις αρχές του 20ού αιώνα. Είναι αξιοσημείωτο ότι ετοίμασε τα χρώματα στο χέρι, ακολουθώντας τις συνταγές των παλιών δασκάλων. Το έργο χρειάστηκε από την καλλιτέχνιδα τρία χρόνια επίπονης εργασίας: πέτυχε μια αξιοσημείωτα ακριβή συνθετική δομή και χρωματικό συνδυασμό. Τα έργα της έχουν γίνει αναπόσπαστο μέρος της αρχιτεκτονικής της αίθουσας όπου άνοιξε η έκθεση.

 

Ψυχή. Μνημειακή ζωγραφική της αίθουσας του προεδρείου. Ακαδημία Τεχνών.

 

της Αλμπίνας Ακρίτας της έδωσε ένα παθιασμένο πνεύμα, ζωηρή φαντασία και αισιοδοξία, ενώ ο σπουδαίος πολιτισμός της Ρωσίας εμπλούτισε το έργο της με βαθιά ευαισθησία και υψηλές ανθρώπινες αξίες. Πιστή στα ενδιαφέροντά της, συνέχισε να αναπτύσσει τις παραδόσεις της ρωσικής τέχνης εδώ και πολλά χρόνια. Η έκθεση στις αίθουσες της Ακαδημίας θα εισαγάγει τους θεατές σε ένα μοναδικό φαινόμενο στη σύγχρονη ακαδημαϊκή τέχνη.

Το χαρακτηριστικό στυλ της Αλμπίνα Ακρίτας αψηφά κάθε μοναδικό ορισμό. Τα πρώιμα έργα της στις γραφικές τέχνες την ενέπνευσαν με μια δεξιοτεχνική μαεστρία στα περιγράμματα και τις λεπτότερες πινελιές. Το έργο της στη μνημειώδη ζωγραφική καθόρισε το χαρακτηριστικό της στυλ - μια απαλή χρωματική παλέτα σκούρου καφέ , γκριζογάλανα και λευκού, με θολά περιγράμματα αντικειμένων και μορφών κρυμμένων πίσω από ένα πέπλο και ομίχλη . Αυτή η εικαστική προσέγγιση, όπου ο θεατής δεν κατακλύζεται από φωτεινά, σκληρά χρώματα (όπως το κόκκινο), και όπου οι μορφές είναι θολές και δεν γίνονται αμέσως αντιληπτές ως μονοδιάστατες, επιτρέπει στην καλλιτέχνιδα να εμπλουτίσει την πλοκή του πίνακα, μεταξύ άλλων και μέσω της δικής της φαντασίας. Ένα «θολό περίγραμμα» είναι χαρακτηριστικό πολλών Ρώσων καλλιτεχνών του περασμένου αιώνα, αλλά στο έργο της Αλμπίνα Ακρίτας , αυτό συνοδεύεται από μια πιστότητα σε ένα συγκεκριμένο «απαλό» χρωματικό συνδυασμό και λεπτές φόρμες, κάτι που είναι γενικά συνηθισμένο στους πίνακες της εποχής. Αν και λίγοι σε αριθμό, η έκθεση παρουσίασε πίνακες που κυριαρχούνται από έντονο κόκκινο, μπλε ή πράσινο. Ωστόσο, αυτοί είναι πιο «φωτογραφικοί» όσον αφορά την πραγματικότητα που απεικονίζουν. Δεν έχουν «θολά περιγράμματα».

 

 

 

Τα «Πορτρέτο της Τατιάνας», «Η Ιππεύτρια» και «Αρχικά Ερείπια» είναι παραδείγματα της ρωσικής νεο-ιμπρεσιονιστικής ενσάρκωσης του έργου της Αλμπίνα Ακρίτας .

 

 

 

Αν λάβουμε υπόψη το κίνημα στο οποίο ανήκει ο καλλιτέχνης, πιθανότατα πρόκειται για τον Νεο-Ιμπρεσιονισμό στην ρωσοσοβιετική του παραλλαγή. Αυτό το κίνημα περιελάμβανε καλλιτέχνες όπως ο Πάβελ Κουζνέτσοφ, ο Μαρτίρος Σαριάν και αρκετούς άλλους. Ταυτόχρονα, ένα στοιχείο της κλασικής ελληνικής μνημειακής γλυπτικής , που προφανώς καθορίζεται από την εθνική καταγωγή του καλλιτέχνη, είναι οργανικά συνυφασμένο με αυτό, διαμορφώνοντας το μοναδικό χαρακτηριστικό ύφος του καλλιτέχνη.

Η Αλμπίνα Ακρίτας είναι επίσης γνωστή ως μια αξιοσημείωτη και πρωτότυπη ποιήτρια. Προσφέρουμε αρκετά ποιήματα από την πένα της.
Δουλεύω σαν να είναι το τέλος του κόσμου,
Καμία επιβράδυνση, καμία διακοπή!
Σπάω εμπόδια, σπάω στένσιλ,
και ορμώ στα σύννεφα σαν αιχμάλωτο
πουλί!
Η τρέλα έχει κυριεύσει: αυτό που ήταν - το έχω ξεχάσει,
αυτό που θα γίνει - δεν έχει σημασία! Δεν υπάρχει χώρος
για προβλέψεις!
Δουλειά, δουλειά ... Είναι υγρό έξω,
οι μεταμορφώσεις του φθινοπώρου σμιλεύονται.
Δεν με νοιάζει δεκάρα γι' αυτές ! Υπάρχει
τραγούδι στην ψυχή μου!
Τώρα πορείες, τώρα ρέκβιεμ, τώρα καντάδες ...
Δεν χρειάζομαι φαγητό,
δεν χρειάζομαι πίστη,
δεν με νοιάζει αν είμαι μετριότητα, ψυχοπαθής ή
ιδιοφυΐα!..
Δουλεύω σαν να είναι το τέλος του κόσμου.

Μόνο η ιδιοφυΐα είναι αληθινή – όλα δημιουργούνται από το ταλέντο, τα
υπόλοιπα είναι σκόνη! Το δώρο του Θεού
μου αρκεί .
Τα υπόλοιπα είναι για σένα, πάρε τα.
Παίξε τα παιχνιδιάρικα παιχνίδια σου
χωρίς εμένα, έχω εξαφανιστεί από την αγορά.
Θα υποχωρήσω στο σχέδιο, σαν σε έναν φράχτη,
σε έναν φράχτη, σωτηρία από
τις δυνατές ανθρώπινες παρελάσεις,
την έπαρση, τη σύγχυση, τις ανησυχίες.
...
Θα φύγω, θα μπορέσω να φύγω,
να κρυφτώ πίσω από έναν φράχτη από τον κόσμο!
Σχεδιάζοντας, αποδεχόμενος, προστάτευσε,
Επίτρεψέ μου να υποχωρήσω σε σένα.
Έχω αλλεργία στην εξουσία:
την αγγίζω – και αμέσως αρρωσταίνω!
Για μένα, το να διατάζω είναι σαν να κλέβω,
ή να βυθίζομαι στον πάτο των ακαθαρσιών.
Είναι αηδιαστικό να είσαι σκλάβος σε ταβάνια,
υπηρέτης σε χαλιά και υπασπιστής σε πολυθρόνες.
Ας είναι το σπίτι μου ευρύχωρο, χαρούμενο,
ξέγνοιαστο και λίγο ηλίθιο.

 

Αγαπώ τη μοναξιά,
αγαπώ, αγαπώ τη μοναξιά.
Εγώ, ένα μικρό καράβι,
δεν χρειάζομαι το γενικό ρεύμα.

 

Δεν
έχεις ποιήματα ή πίνακες, Αλλά έχεις χρήματα - είναι τρομακτικό!
Λοιπόν , ας ανταλλάξουμε, θα εμπλουτίσουμε ο ένας τον άλλον,
Λοιπόν, ας εμπλουτίσουμε ο ένας τον άλλον!
Οι πίνακές μου είναι πολύ καλοί,
Ποιήματα... Ποιήματα Ακόμα καλύτερα.
Φαγητό για την ψυχρή σας ηρεμία –
Μην χάσετε την ευκαιρία!

Θα παραμείνω στη γη σαν γραμμή,
ντυμένος με μπλε μελάνι

 

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 19 Νοεμβρίου.

Φωτογραφία: Η μνημειώδης καλλιτέχνης Αλμπίνα Ο Ακρίτας διαβάζει τα ποιήματά του

Ο Ιβάν Νελιούμποφ, ένας εκκολαπτόμενος λάτρης της μνημειακής ζωγραφικής και της κλασικής ποίησης