Μήνυμα από Κ.Ε.Π._9 Μαϊου_ΗΜΕΡΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΝΙΚΗΣ_διάλεξη Δώρας Γιαννίτση_

ХРИСТОС ВОСКРЕСЕ !!! – XΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !!!

ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ, ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ & ΤΙΜΟΥΜΕ !!!

ΔΙΑΛΕΞΗ ΔΩΡΑΣ ΓΙΑΝΝΙΤΣΗ

9 Μαΐου – Ημέρα της Μεγάλης Κοινής μας Νίκης !

 

Μόσχα, 29 Απριλίου 2026

Αγαπητοί φίλοι,

Πλησιάζει η Ημέρα της Μεγάλης Κοινής Νίκης των λαών μας κατά του φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η 9^η Μαΐου, η επέτειος των 81 ετών από τη Μεγάλη Νίκη !!!  Πρόκειται για κοινή νίκη των λαών μας για ελευθερία, για εθνική ανεξαρτησία, για πνευματική αυτάρκεια, αυτοπροσδιορισμό, για περιφρούρηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας !!! Πρόκειται για τη νίκη του ανθρωπισμού και της αρετής, για επικράτηση της ιστορικής αλήθειας και ιστορικής δικαιοσύνης !!!

 

Προσκαλούμε όλους, όσοι επιθυμούν, να παρακολουθήσουν την ανοικτή, διαδικτυακή, εξ αποστάσεως, σε ελληνική και ρωσική γλώσσα, διάλεξη της διευθύντριας του Κ.Ε.Π., διδάκτορος ιστορίας Δώρα Γιαννίτση «75 χρόνια της Κοινής Νίκης των Λαών μας». Η εν λόγω διάλεξη πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Μαΐου 2020, με την ευκαιρία των 75 ετών της Νίκης, και δύνασθε να την παρακολουθήσετε στον εξής κάτωθι σύνδεσμο

https://vkvideo.ru/video-4157479_456239458

http://www.hecucenter.ru/gr/videoarc/dialeksi_tis_dieithintrias_toi_kep_didaktoros_istorias_dora_giannitsi_75_hronia_tis_koinis_nikis_ton_laon_mas.html

 

Επίσης, με την ευκαιρία της Ημέρας της Μεγάλης Κοινής Νίκης των Λαών μας κατά του φασισμού, της 9^ης Μαΐου, το Χορευτικό μας Συγκρότημα του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π. προέβη, την άνοιξη του 2020, σε μία ιδιαίτερη πρωτοβουλία, στη δημιουργία ενός ξεχωριστού βίντεο στις συνθήκες αυτο-απομόνωσης. Το δημοφιλέστατο ρωσικό τραγούδι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου "Smuglyanka" σε ερμηνεία της εκλεκτής Ελληνίδας τραγουδίστριας και καλής φίλης Μήδειας Χουρσουλίδου, ρωσικός παραδοσιακός χορός και ελληνικό πεντοζάλι από το Χορευτικό Συγκρότημα του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού - Κ.Ε.Π., συλλογικά και ομαδικά !!! Τιμούμε την Επέτειο της Μεγάλης Νίκης κατά του φασισμού στις συνθήκες αυτο-απομόνωσης και περιορισμού !!!

Παρατίθεται σύνδεσμος στο Διαδίκτυο. Χορεύετε μαζί μας: 

https://vkvideo.ru/video-4157479_456239461

http://www.hecucenter.ru/gr/videoarc/to_dimofilestato_rosiko_tragoidi_toi_vpagkosmioi_polemoi_smuglyanka_se_ermineia_tis_mideias_hoirsoilidoi_rosikos_paradosiakos_horos_kai_elliniko_pentozali_apo_to_horeitiko_sigkrotima_toi_kep_sillogika_kai_omadika_.html

 

     Αγαπητοί φίλοι,

 

H διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα και ανάπτυξη εθνών και κοινωνιών, για τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας και την κληροδότηση της παράδοσης στις επόμενες γενεές.

Τιμούμε την Επέτειο των 80 ετών της Νίκης κατά του φασισμού, του απολυταρχισμού, της μισαλλοδοξίας, του σκοταδισμού.

Πρόκειται για κοινή νίκη των λαών για ελευθερία, ανεξαρτησία, αυτάρκεια, αυτοπροσδιορισμό. Πρόκειται για τη νίκη του αθρωπισμού και της αρετής.

Οι δύο ομόδοξοι λαοί, Έλληνες και Ρώσοι, τους οποίους συνδέουν κοινές σελίδες ιστορίας, κοινή ιστορική, πνευματική, πολιτιστική συγγένεια-εγγύτητα, κοινή κοσμοθεωρία, αντιμετώπιση του κόσμου, νοοτροπία, που βασίζεται στις αρχές του ανθρωπισμού, της αρετής, της προόδου, της αγάπης, της αρετής, πάντα πορεύονταν μαζί. Έτσι και στο Β΄  Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκαν, ως σύμμαχοι, στην ίδια πλευρά των οδοφραγμάτων, πολέμησαν από κοινού τον κοινό εχθρό, το φασισμό, τον απολυταρχισμό.

 

Σήμερα, όταν είμαστε θεατές φαινομένων βίας, συγκρούσεων, προκλήσεων, τα μηνύματα της Επετείου της Νίκης καθίστανται όσο ποτέ άλλοτε επιβεβλημένα και επίκαιρα.

Αιωνία η Μνήμη των Ηρώων της Μεγάλης Νίκης ! 

Παρατίθεται βίντεο - μήνυμα της διευθύντριας του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π  Δώρας Γιαννίτση

https://vkvideo.ru/video-4157479_456239460

http://www.hecucenter.ru/gr/videoarc/minima_apo_kep_9_maoi__imera_megalis_koinis_nikis.html

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΜΑΖΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, ΣΘΕΝΑΡΟΤΕΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟΙ και ειλικρινά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ !!!

 

Αγαπητοί φίλοι ,

 

Εν΄ όψει της 9^ης Μαϊου το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π. σάς προτείνει, επίσης, να παρακολουθήσετε τα ντοκιμαντέρ μας για τους Έλληνες-ομογενείς βετεράνους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και τις αφιερωμένες στην Ημέρα της Νίκης και τους βετεράνους μας εκδηλώσεις μας:

 

• Мероприятие, посвященное грекам и филэллинам, ветеранам ВОВ, 13 мая 2015г. С участием наших ветеранов Раисы Ставровны Лукас, Марии Михайловны Панайотиди, Харлампия Фотиевича Арджанова, Григория Львовича Арша и Посла Греческой Республики в Российской Федерации Данаи Магдалини Куманаку / Εκδήλωση, αφιερωμένη στους Έλληνες και Φιλέλληνες βετεράνους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Με τη συμμετοχή των βετεράνων Ραϊσας Λουκά, Μαρίας Παναγιωτίδου, Χαράλαμπου Αρτζάνοβ, Γρηγόριου Αρς και της Πρέσβεως της Ελλάδας στη Μόσχα Δανάης-Μαγδαληνής Κουμανάκου. 13/05/2015.

https://youtu.be/OwYB_n5giqM 

             επίσης παρατίθεται σύνδεσμος στο δελτίο τύπου της εκδήλωσης

http://www.hecucenter.ru/gr/news/ekdilosi_afieromeni_stois_ellines_veteranois_toi_v_pagkosmioi_polemoi.html

 

• Вечер, посвященный грекам ветеранам ВОВ. С участием генерала Андрея Федоровича Вураки и сестер Тамары Ставровны и Раисы Ставровны Лукас,  23 апреля 2008г. / Εκδήλωση, αφιερωμένη στους Έλληνες-ομογενείς Βετεράνους, με τη συμμετοχή του στρατηγού Ανδρέα Βουράκη και των αδελφών Ταμάρας Λουκά και Ραϊσας Λουκά, 23 Απριλίου 2008.

 https://youtu.be/PfiIpO4GSmI

επίσης παρατίθεται σύνδεσμος στο δελτίο τύπου της εκδήλωσης

http://www.hecucenter.ru/old/gr/k-sob-2008.5.htm

 

• Встреча с греками-ветеранами ВОВ в офисе ГКЦ, 23 февраля 2008г. / Συνάντηση με τους ομογενείς Βετεράνους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στα γραφεία του Κ.Ε.Π., 23 Φεβρουαρίου 2008. https://youtu.be/JedM-wuTaSI
• Документальный фильм ГКЦ о генерале Андрее Федоровиче Вураки «Генерал и его море», автор фильма, режиссер – Любовь Алексеевна Гемеджиева / Ντοκιμαντέρ Κ.Ε.Π. για τον στρατηγό Ανδρέα Βουράκη «Ο στρατηγός και η θάλασσά του», σενάριο, σκηνοθεσία Λιουμπόβ Γκεμεντζίεβα.  https://youtu.be/u79zjV9Zd-c

 

• Документальный фильм ГКЦ о сестрах Тамаре Ставровне и Раисе Ставровне Лукас «Лукас у Покровских ворот», автор фильма, режиссер - Любовь Алексеевна Гемеджиева  / Ντοκιμαντέρ Κ.Ε.Π. για τις αδελφές Ταμάρα και Ραϊσα Λουκά «Οι αδελφές Λουκά στην περιοχή “Ποκρόβσκιγιε Βορότα” της Μόσχας», σενάριο, σκηνοθεσία Λιουμπόβ Γκεμεντζίεβα. https://youtu.be/w8ICFsdae2g
• Документальный фильм ГКЦ о музыковеде, члене Союза композиторов России Николае Фомиче Тифтикиди, режиссер Георгий Владимирович Червинский / Ντοκιμαντέρ Κ.Ε.Π. για τον διακεκριμένο ομογενή μουσικό-συνθέτη, μέλος της Ένωσης Συνθετών Ρωσίας, Νικόλαο Τιφτικίδη, σενάριο, σκηνοθεσία Γκεόργκιι Τσερβίνσκι.  https://youtu.be/8nNybxrES5k

 

• Эллинист, ветеран Григорий Львович Арш рассказывает о войне / Ο Ελληνιστής, βετεράνος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Γκριγκόρι Αρς αφηγείται για τον πόλεμο.

http://www.hecucenter.ru/ru/videoarc/grigorij_arsh_rasskazyvaet_o_vojne.html

• Эллинист, ветеран Григорий Львович Арш рассказывает о предвоенных годах в Архангельске / Ο Ελληνιστής, βετεράνος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου Γκριγκόρι Αρς αφηγείται για τα προπολεμικά χρόνια στο Αρχάνγκελσκ.

http://www.hecucenter.ru/ru/videoarc/grigorij_arsh_rasskazyvaet_o_predvoennyh_godah_v_arhangelske.html

  

      Αγαπητοί φίλοι,

 

H διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα και ανάπτυξη εθνών και κοινωνιών, για τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας και την κληροδότηση της παράδοσης στις επόμενες γενεές.

Τιμούμε την Επέτειο των 79 ετών της Νίκης κατά του φασισμού, του απολυταρχισμού, της μισαλλοδοξίας, του σκοταδισμού.

Πρόκειται για κοινή νίκη των λαών για ελευθερία, ανεξαρτησία, αυτάρκεια, αυτοπροσδιορισμό. Πρόκειται για τη νίκη του αθρωπισμού και της αρετής.

Οι δύο ομόδοξοι λαοί, Έλληνες και Ρώσοι, τους οποίους συνδέουν κοινές σελίδες ιστορίας, κοινή ιστορική, πνευματική, πολιτιστική συγγένεια-εγγύτητα, κοινή κοσμοθεωρία, αντιμετώπιση του κόσμου, νοοτροπία, που βασίζεται στις αρχές του ανθρωπισμού, της αρετής, της προόδου, της αγάπης, της αρετής, πάντα πορεύονταν μαζί. Έτσι και στο Β΄  Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκαν, ως σύμμαχοι, στην ίδια πλευρά των οδοφραγμάτων, πολέμησαν από κοινού τον κοινό εχθρό, το φασισμό, τον απολυταρχισμό.

Σήμερα, όταν είμαστε θεατές φαινομένων βίας, συγκρούσεων, προκλήσεων, τα μηνύματα της Επετείου της Νίκης καθίστανται όσο ποτέ άλλοτε επιβεβλημένα και επίκαιρα.

Αιωνία η Μνήμη των Ηρώων της Μεγάλης Νίκης ! 

Παρατίθεται βίντεο - μήνυμα της διευθύντριας του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π  Δώρας Γιαννίτση

http://www.hecucenter.ru/gr/videoarc/minima_apo_kep_9_maoi__imera_megalis_koinis_nikis.html

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ !!! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ !!!

ΜΑΖΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΙ, ΣΘΕΝΑΡΟΤΕΡΟΙ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΟΙ και ειλικρινά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ !!!

Πλησιάζει η Ημέρα της Μεγάλης Κοινής Νίκης των λαών μας κατά του φασισμού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η 9^η Μαϊου !!! 

Το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού – Κ.Ε.Π. είναι στην ιδιαίτερα ευχάριστη θέση να σάς παραθέσει άρθρο της εκλεκτής καλής φίλης, δημοσιογράφου-αρθρογράφου στην έκδοση του ΥΠΕΞ Ρωσίας «International Affairs» Γιελένας Στούντνεβα «Ποδοσφαιρικός αγώνας του 1943. Η νίκη των Ελλήνων από το Βίτιαζεβο υπό την απειλή της εκτέλεσης», που αναφέρεται στον ηρωικό και νικηφόρο για τους ομογενείς μας από το Βίτιαζεβο (Ανάπα, περιφέρεια Κρασνοντάρ, Νότια Ρωσία) ποδοσφαιρικό αγώνα με τους Γερμανούς κατακτητές, που έλαβε χώρο τον Ιούλιο του 1943 (παρατίθεται στην ελληνική και στη ρωσική).

Ευχαριστούμε θερμά τη Γιελένα Στούντνεβα για το ιδιαίτερα ενδιαφέρον, ουσιαστικό και επίκαιρο άρθρο της.

Ποδοσφαιρικός αγώνας του 1943. Η νίκη των Ελλήνων από το Βίτιαζεβο υπό την απειλή της εκτέλεσης.

04/07/2022

Elena Studneva, αρθρογράφος του περιοδικού International Affairs (ΥΠΕΞ Ρωσίας).

Αναμνηστική στήλη προς τιμήν της ποδοσφαιρικής ομάδας των Ελλήνων που νίκησαν τους κατοχικούς ποδοσφαιριστές τον Ιούλιο του 1943. Τα ονόματα όλων των συμμετεχόντων σε εκείνον τον αξιομνημόνευτο αγώνα είναι χαραγμένα στη γρανιτένια στήλη.

Ήταν μεταξύ 17 και 23 ετών. Το χωριό Vityazevo κοντά στην Anapa στην επικράτεια του Κρασνοντάρ το 1942 καταλήφθηκε από γερμανικά στρατεύματα, τα οποία περιλάμβαναν μισθοφόρους από τη Ρουμανία. Το 90% των Ελλήνων του Πόντου ζούσαν στο χωριό, ο πρώτος από τους οποίους αποβιβάστηκε στη βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας ήδη από τον 7ο αιώνα. ΠΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥ. Το Vityazevo ως οικισμός τοποθετήθηκε στον χάρτη της περιοχής Kuban της επικράτειας Krasnodar στις αρχές του 19ου αιώνα. με διάταγμα του Τσάρου Νικολάου Α'. Χωρίς να μπούμε σε λεπτομέρειες, ας θυμηθούμε μια άλλη ιστορία - την ιστορία ενός άθλου.

Στα μέσα του καλοκαιριού του 1943, οι Ναζί μιας από τις 17 μεραρχίες της Ομάδας Στρατού Α, που έσκαψαν στο Vityazevo, αποφάσισαν με τον ελεύθερο χρόνο τους να δείξουν την ανωτερότητα του Τρίτου Ράιχ, «κερδίζοντας πάντα και παντού». Ανακοίνωσαν αθλητικό διαγωνισμό των ποδοσφαιριστών τους με τοπική ομάδα φιλάθλων να κλωτσάει την μπάλα. Ο ανδρικός πληθυσμός του χωριού πήγε στο μέτωπο, στο χωριό υπήρχαν αγόρια που δεν πήγαν στο στρατό και εκείνοι που δεν πρόλαβαν να φύγουν από το χωριό. Οι συνθήκες στις οποίες βρέθηκαν οι Βιτυαζίτες ήταν σκληρές, όπως και σε όλη τη χώρα, που περιλάμβανε και γερμανικές μονάδες. Όλοι όσοι επέζησαν από την κατάληψη του Vityazevo θυμούνται ακόμα εκείνη την ημέρα του Ιουλίου του 1943 και τη κουβαλούν στην καρδιά του, στη μνήμη του. Ο επερχόμενος αγώνας ανακοινώθηκε κατά παραγγελία. Ο όρος έγραφε: « Απαγορεύεται να κερδίζεις εναντίον Γερμανών ποδοσφαιριστών. Για παράβαση - η εκτέλεση ολόκληρης της ομάδας. Και τώρα οι παίκτες είναι στο γήπεδο. Όλο το χωριό έγινε θαυμαστής, ήταν μια ηλιόλουστη Κυριακή. Μητέρες, γιαγιάδες, αδερφές των παικτών περικύκλωσαν το γήπεδο ποδοσφαίρου. Οι Έλληνες ανησύχησαν. Τι συναισθήματα βίωσαν, μόνο ο Θεός ξέρει. Ειδικά όταν παρατάχθηκαν ξυπόλητοι, με κάθε είδους αθλητική «στολή», σε αντίθεση με τους κατοχικούς αντιπάλους τους, σύμφωνα με το αθλητικό πρωτόκολλο. Τότε, μαζεύοντας κουράγιο, ο αρχηγός της ομάδας Vityazev , Konstantin Aleksandrov ( Αλεξανδρίδη ), στράφηκε στους φίλους του στα μητρικά του ελληνικά: «Παιδιά, ο Θεός είναι πάνω και εδώ, στη γη, υπάρχει μόνο η Νίκη! Ας το κερδίσουμε για όλους μας! Θα πυροβοληθούμε σε κάθε περίπτωση - ας μην ντροπιάζουμε λοιπόν τους πατέρες και τις μητέρες μας, την Πατρίδα μας, θα αφαιρέσουμε τη νίκη από τους Φριτς, με κάθε τρόπο!». Με έναν φλογερό λόγο έριξε μια σπίθα στην ψυχή κάθε παίκτη, ανεβάζοντας το ηθικό του, στοχεύοντας αποκλειστικά στη νίκη.

Konstantin Afanasyevich Alexandrov ( Αλεξανδρίδη ) - αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας το 1943 .

Konstantin Afanasyevich Alexandrov - αρχηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας το 1943

Georgy Konstantinovich Alexandrov, συμμετέχων στον αγώνα το 1943

Georgy Konstantinovich Alexandrov, συμμετέχων στον αγώνα το 1943

Ο αγώνας ήταν απελπισμένος, σκληρός: ξυπόλητοι και πεινασμένοι, καλοθρεμμένοι και αδίστακτοι Ναζί χτυπούσαν τα πόδια τους, έπαιζαν εκτός κανόνων, χωρίς να περιφρονούν τις αγενείς γελοιότητες. Οι Έλληνες πολέμησαν σαν να ήταν η τελευταία φορά. Πήγαν κυριολεκτικά στο πεδίο της μάχης. Με όλη τη δύναμη της νεανικής τους ψυχής, πρόσωπο με πρόσωπο με τον εχθρό, ήταν ο πόλεμος τους, η μάχη τους για τη νίκη, για την οικογένειά τους, για τα νιάτα τους, για τα άπειρα χρόνια τους, για αυτή την ηλιόλουστη μέρα του Ιουλίου, που -το προέβλεψαν. - θα παραμείνει στη μνήμη τους όχι μόνο το Vityazevo, - στη μνήμη του λαού. Όλα αυτά όμως θα είναι μπροστά, αλλά προς το παρόν χρειαζόταν μια νίκη πάση θυσία. - Για τι? - Πώς να το εξηγήσω? - Ο αρχηγός της ομάδας Konstantin Aleksandridi (Aleksandrov) βρήκε τις κύριες λέξεις, τις πιο απαραίτητες, τις πιο πιστές, που απευθύνονται σε όλους και σε όλους μαζί: πολεμούν στο πνεύμα και κερδίζουν στο πνεύμα, ας θυμούνται οι απόγονοι ότι το πνεύμα της νίκης ανήκει στους Έλληνες , στη χώρα, στην Πατρίδα. Και οι ηττημένοι στρατιώτες της Βέρμαχτ θα μείνουν στην ιστορία. Έστω και σε ποδοσφαιρικό αγώνα, ένα παιχνίδι όχι με κανόνες, και όχι από τιμή.

Πρώτα μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο οι ομάδες των Ρουμάνων-κατακτητών και των Ελλήνων- Βιτυαζιτών . Σκορ 6:2 υπέρ του Βίτιαζεβο. Στο δεύτερο παιχνίδι αναμετρήθηκαν οι ομάδες της Γερμανίας και της Ρουμανίας , όπου η τελευταία έχασε από τους Γερμανούς με 3:0. Το τρίτο παιχνίδι έγινε μεταξύ της γερμανικής ομάδας και της Vityazevo. Στο πρώτο ημίχρονο το σκορ ήταν 3:1 υπέρ των Γερμανών. Στο δεύτερο ημίχρονο, αρχικά το σκορ ήταν 4:4 και λίγα λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, ο Ivan Kukko σημείωσε το νικητήριο γκολ. Οι Βιτιαζεβίτες κέρδισαν με συντριπτικό σκορ . Η νίκη φαινόταν απίστευτη, αν και προφανής. Ακόμη πιο απίστευτη ήταν η χαρά των συγχωριανών, των συγγενών, των γειτόνων, όλων των Βιτυαζιτών , χαρούμενοι και κλαίγοντας, αγκαλιάζοντας ο ένας τον άλλον και χόρευαν ακριβώς στο γήπεδο, κουνώντας τους παίκτες και τους πετούσαν στην αγκαλιά τους. Η χαρά της νίκης ήταν τόσο απρόβλεπτα μεγαλειώδης που οι «Parteigenosse», που ανήγγειλαν την εκτέλεση των Ελλήνων ως μοναδική προϋπόθεση του παιχνιδιού, δεν τόλμησαν να εκπληρώσουν την υπόσχεση . Αλλά ο εχθρός είναι ο εχθρός, είναι θυμωμένος και πονηρός: οι παίκτες οδηγήθηκαν σε ένα πέτρινο υπόγειο και ρίχτηκαν με φλεγόμενο θείο, με την ελπίδα ότι κανένας από αυτούς δεν θα επιζούσε. Θειάφι, όπως γνωρίζετε, στην αρχαιότητα πετούσαν τους νεκρούς σε κοινό τάφο.

Η μοίρα όρισε διαφορετικά. Οι ίδιοι οι πρόγονοι εκείνων των νέων Ελλήνων έχτισαν κελάρια με φυσικό αερισμό, όλοι στο Vityazevo το γνώριζαν. Τα παιδιά άρχισαν να αναπνέουν όσο το δυνατόν περισσότερο με τη σειρά τους, κολλώντας στις εξόδους αέρα και επέζησαν από θαύμα. Η μοίρα των νικητών ήταν αξιοζήλευτη - ο εκφοβισμός από τους Ναζί δεν σταμάτησε, αλλά οι Έλληνες γνώριζαν ήδη ότι δεν ήταν οι εισβολείς, αλλά ήταν οι νικητές. Ζούσαν με αυτό. Με αυτό, επέζησαν. Με αυτό επέζησαν μέχρι τη Νίκη στις 6 Μαΐου ανήμερα του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου, ανήμερα του Ορθοδόξου Πάσχα του 1945. Μετά ξαναέχτισαν το χωριό τους μετά τον πόλεμο, όργωσαν χωράφια και αμπέλια, έχτισαν σχολείο, μαγαζιά, σύλλογο και το πιο σημαντικό, το ίδιο γήπεδο ποδοσφαίρου. Έγινε το αδήλωτο μνημείο τους για τη Νίκη, τους βοήθησε επίσης να κερδίσουν εκείνη την καλοκαιρινή μέρα του 1943. Και προς τιμήν του αξέχαστου νικηφόρου αγώνα, κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή του Ιουλίου, διεξαγόταν αγώνας ποδοσφαίρου στο Vityazevo. Και πάλι όλο το χωριό βγήκε να ζητωκραυγάσει, οικογένειες. Η παράδοση είναι ζωντανή μέχρι σήμερα.

        

                                 Alevra Ivan Gavrilovich, συμμετέχων στον αγώνα το 1943

Ευτυχώς, τα παιδιά βρέθηκαν σε μια ήρεμη ζωή, δημιούργησαν τις οικογένειές τους, ασχολήθηκαν με το επάγγελμα, μεγάλωσαν παιδιά και έζησαν για να δουν τα εγγόνια τους.

Ευγνώμονες απόγονοι έζησαν το κατόρθωμα των παππούδων και των πατεράδων τους. Σήμερα, μια ορθόδοξη εκκλησία προς τιμή του Γεωργίου του Νικηφόρου έχει ανεγερθεί στο Vityazevo στη θέση που καταστράφηκε κατά την αθεϊστική περίοδο της δεκαετίας του 20-30. 20ος αιώνας

Ναός προς τιμήν του Γεωργίου του Νικηφόρου στο χωριό Vityazevo

Δίπλα στο ναό, κάτω από τις σημύδες, υπάρχει ένα μαρμάρινο μνημείο, στην κατασκευή του οποίου συμμετείχε όλο το χωριό. Τα ονόματα κάθε συμμετέχοντα αυτού του θρυλικού αγώνα είναι σκαλισμένα στη στήλη.

Συμμετέχοντες σε ποδοσφαιρικό αγώνα Ιούλιος 1943

Alevra Ivan Gavrilovich 1926-2001

Aleksandrov Georgy Konstantinovich 1923-1985

Aleksandrov Konstantin Afanasyevich 1923-1991

Γρηγοριάδη Μιχαήλ Γκεοργκίεβιτς

Karamanov Anastas Afanasyevich

Karamanov Georgy Afanasyevich 1915-1985

Karanov Stilyan Ivanovich

Κυδωνίδη Κωνσταντίν Λαζάρεβιτς

Kukko Ivan Petrovich 1926-2005

Muratov Spiridon Fedorovich 1909-1976

Tilgerov Georgy Konstantinovich 1922 - 1975 τερματοφύλακας

1943 περνάει από στόμα σε στόμα στους απογόνους , η μνήμη δίνει δύναμη στην αναζήτηση, στη δημιουργία και στη δημιουργικότητα. Άκουσα επίσης αυτή την ιστορία ενός άθλου από τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών των θρυλικών τύπων. Ακούγοντας τις εγκάρδιες αποκαλύψεις τους, ήταν σαν να στάθηκε η ίδια εκείνη την ημέρα της 43ης Ιουλίου ανάμεσα στους συγχωριανούς των καταδικασμένων τύπων που , στην πραγματικότητα, βγήκαν να τους πυροβολήσουν, αλλά πάλεψαν για τη ζωή τους. Και επευφημούσα για τη νίκη τους με όλη μου την καρδιά.

Πώς είπαν οι απόγονοι του Konstantin Afanasyevich Alexandrov, Ivan Petrovich Kukko, Ivan Gavrilovich Alevr για εκείνη την αξέχαστη μέρα ! Ανέστησαν τις αναμνήσεις των πατέρων και των παππούδων τους και τα μάτια τους έλαμψαν από περηφάνια για αυτό το κατόρθωμα. η συναισθηματική ένταση των αποκαλύψεων τους ήταν τόσο υψηλή που φαινόταν ότι εκείνη η μέρα δεν ήταν μακριά από τον 21ο αιώνα μας. Η μνήμη συμπίεσε γεγονότα και χρόνια για να αποκλιμακώσει την καθημερινότητα κάθε λεπτομέρεια, κάθε εγκεφαλικό επεισόδιο που άφησε ο Πατριωτικός Πόλεμος στην καρδιά, στην ψυχή και στα άλμπουμ φωτογραφιών του σπιτιού. Ακολουθούν οι μεταπολεμικές φωτογραφίες, όταν ο κόσμος σιγά σιγά στάθηκε ξανά στα πόδια του.

Karamanov Georgy Afanasyevich 1915-1985 έζησε για να δει τα εγγόνια του.

 

Οικογένεια του Alevr Ivan Gavrilovich

 

Kukko Ivan Petrovich, μαζί με τους προσκόπους, τους οποίους βοήθησε να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Kukko Ivan Petrovich - έχει τη δική του προσωπική στρατιωτική ιστορία. Μια μέρα, στους αμμόλοφους της ακτής, είδε έξι ναύτες, ένας από τους οποίους τραυματίστηκε. Δεν είπαν στο αγόρι καμία πληροφορία για τον εαυτό τους, αλλά κατάλαβε με την καρδιά του ότι ήταν Σοβιετικοί στρατιώτες, δεν μπορείτε να πείτε σε κανέναν για αυτούς και χρειάζονται βοήθεια. Και έτσι έκανε.

                    Kukko Ivan Petrovich - βοήθησε να επιβιώσουν οι τραυματίες Σοβιετικοί ναύτες της Σεβαστούπολης

Απαρατήρητος από τα αδιάκριτα βλέμματα, ο Ιβάν τους έφερε φαγητό, νερό, επιδέσμους. Και όταν ξαναήρθε, δεν τα βρήκε στη θέση τους, έφυγαν ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση. Ο πόλεμος τελείωσε και μια μέρα δύο βετεράνοι πολέμου έφτασαν στο Vityazevo, ρώτησαν τους πάντες για το αγόρι " Τσιγγάνος " από αυτό το χωριό, που ονομαζόταν Βάνια. Αποδείχθηκε ότι αυτοί ήταν οι ναυτικοί τους οποίους βοήθησε να επιβιώσουν σε συνθήκες μυστικότητας. Από τότε, κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου, ο Ιβάν Πέτροβιτς ερχόταν στη Σεβαστούπολη για να επισκεφτεί τους γνωστούς του ναυτικούς, διατηρώντας φιλία μαζί τους για πολλά χρόνια. Όμως η μοίρα του Βάνια, που ήταν μόλις 16 ετών το 1943, ήταν βαριά. Μετά τον πόλεμο, ο Ιβάν Πέτροβιτς υπηρέτησε 10 χρόνια στα στρατόπεδα του Μαγκαντάν, όπως η μισή χώρα εκείνα τα χρόνια. Και ο γιος του, Pyotr Ivanovich Kukko , με τον οποίο είχα την ευκαιρία να μιλήσω την παραμονή της Ημέρας της Νίκης, είναι καλά στην υγεία του και περήφανος για τον πατέρα του, μεγαλώνει τον γιο και τα εγγόνια του. Υπενθυμίζοντας τις ιστορίες του πατέρα του, ο Pyotr Ivanovich αναπαράγει τα λόγια του: «Υπήρχε κάποτε ένας ναός μεταξύ των οδών Sovetskaya και Pochtovaya, αλλά υπό τη σοβιετική κυριαρχία καταστράφηκε και στη θέση του καθαρίστηκε ένα γήπεδο για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. - Έσπασε το χέρι του πατέρα μου, με αυτόν τον τραυματισμό τελείωσε το ματς. Ωστόσο, κάθε παίκτης της ελληνικής ομάδας δέχτηκε χτυπήματα. Όταν τα γυμνά πόδια χτυπιούνται από θυμό με βαριές μπότες, γίνεται αφόρητο να παίζεις. Αλλά τόσο υψηλότερο ήταν το τίμημα της νίκης! Μαζί με τον Ivan Petrovich, ο ξάδερφός του Kukko Ivan Anastasovich συμμετείχε στη συζήτηση .

Μεταπολεμική φωτογραφία. Kukko Ivan Petrovich - ο πρώτος στα αριστερά - ο αρχηγός της ομάδας.

 

            

Tilgerov Georgy Konstantinovich, Muratov Spiridon Fedorovich, συμμετέχων στον αγώνα το 1943. Συμμετέχων αγώνα του 1943

Αυτή η φωτογραφία είναι του 1953 . Το ίδιο γήπεδο στο οποίο έγινε ο αγώνας τον Ιούλιο του 1943.

Ο Ivan Gavrilovich Alevra το 1943 δεν ήταν ακόμη 16 ετών. Ο γιος του Fedor Ivanovich λέει επίσης από τα λόγια του πατέρα του: «Ο αγώνας ήταν πολύ δύσκολος. Ο Γερμανός δικαστής «δεν παρατήρησε» την παραβίαση των κανόνων από μέρους του και αυτοί, ασυγκράτητοι, προκάλεσαν τους Έλληνες σε συμπλοκή.

 

 

Πρωταθλητές της Επικράτειας Κρασνοντάρ στο ποδόσφαιρο το 1953 του συλλογικού αγροκτήματος. ΕΚ. Budyonny s. Vityazevo.

Φυσικά, το ποδόσφαιρο ήταν το νούμερο ένα παιχνίδι για το Vityazevo από τότε. Πολλοί από τους απογόνους του ηρωικού αγώνα παίζουν ακόμα και σήμερα ποδόσφαιρο. Πρόκειται για τους Alexis Vasilyevich Alexandridi , Konstantin Kukko-Karamanov , Petr Telemakhovich Muratov.

Το 2018, στην 75η επέτειο της Νίκης του λαού μας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, με τη συμμετοχή της ελληνικής εταιρείας « Gorgippia », διεξήχθη ένα τουρνουά ποδοσφαίρου στην επικράτεια του Vityazevo, το οποίο συγκέντρωσε αθλητικές ομάδες από όλες σχεδόν τις Ρωσία. Όλοι τους άκουσαν για εκείνο τον θρυλικό αγώνα και αφιέρωσαν το παιχνίδι τους στους πραγματικούς ήρωες του Vityaz . Και στον χώρο εκείνου του γηπέδου ποδοσφαίρου, στην Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου στο χωριό Vityazevo, σε κάθε λειτουργία γίνονται προσευχές στη μνήμη των ηρωικών προγόνων που έθεσαν τη ζωή τους στο βωμό της νίκης. Δεν μπορούσαν καν να φανταστούν πόσο υψηλό ήταν το νεανικό τους κατόρθωμα για εμάς, τους απογόνους των νικητών.

 

Λέξεις κλειδιά: Επικράτεια Κρασνοντάρ, Βίτιαζεβο, Έλληνες, ποδοσφαιρικός αγώνας το 1943, Νίκη.